Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BICZOWAĆ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach
Słowniki notują
Formy gramatyczne
biczować  
lp 1. os. biczuję  
lm 3. os. biczują  
lp m 3. os. biczował  
lm zneut 3. os. będą biczować  
biczując  
biczowano  
Znaczenia
»uderzać biczem; chłostać«
Rekcja: kogo

  • – Są tu dwá słupy/ v ktorych biczowano śs. Piotrá y Páwłá Apostołow. WargRzym 79 (86).
  • – Skryli się Vczniowie iego/ dla stráchu przed dniem świątecznym: potym ich biczowano w Ierozolimie/ y nákoniec niemal do iednego wybito. BirkOboz 56.
  • – Ma y pielgrzymowánie towárzystwá swoje/ Máią Rycerskie bráctwá y Marsowe boie. Nie tykáiąc duchownych Compániy/ y owych Co się więc owo sámi biczuią w surowych Kápách. Bo ci tym sámym znák iáwny dawáią/ Ze od świetckich roskoszy wstręt ciáłu dziáłáią. MorszHRozkosz B1.
  • – A strzeżcie się ludzi: Abowiem was będą wydawáć i do Rady i w zgromádzeniách swojich was biczowáć będą. BG Mt 10, 17.
  • Biczuię/ [...] loris caedo [...] Flagello [...] Flagellis torreo aliquem. Kn 26.
  • – Biczownik co biczuie [...] (flagellator). Kn 26.
  • – Biczownik/ co biczuie. Flagellator. Płakieias/ kuris płaka. SzyrDict 14.
  • – Páná nászego ten policzek naybárdziey bolał/ że się nań odezwał/ nic nie mowiąc gdy go biczowano y policzkowano w domu Piłatowym oczy záwiązawszy. StarKaz 276.
  • – Są y tácy ktorzy mowią/ iż się nam nie zeydzie pościć służyć przy dworze/ nie zeydzie biczowáć y po kościołách chodzić będąc ná wysokich godnościách. StarKaz 370.
  • Fragello Bÿczuię. SłowPolŁac 63.
  • – Pieć dni te wyiezdzania daremnie bawiły, A nic w-oczu, procz iakieś Larwy nam stroiły: Iáko małe dzieciny łudząc iabłkiem złotym. Czego skutek nie długo dokumentem potym, Gdy Poganin ciekáwe puściwszy zagony, Z-ziemie tedy wyganiał niezmierzone plony; A dostáne Iássery, surowcy ostrymi Umyślnie przed oczyma biczuiąc naszymi, Iáko bydło parował. TwarSWoj 61-62.
  • – Athenczykowie [...] tákich Pánow Młodziencow co się do trzydziestu lat nie ożenili/ zewlokszy po pás [...] kanczugámi mocno kazali biczowáć bábom/ ná większą ich wzgárdę [...] że choć nayoziębleyszego Młodziencá miáłáby táka exhortá zágrzać y poruszyć ile gdyby ieszcze czerstwe bábki do tego ordynowáć. GorzWol 58.
  • – Ktoż będzie bez skruchy, Widząc Syna Bożego ubogie pieluchy, Kto na swe grzechy, gdy go biczują siepacze, Albo krzyż w gorę dźwiga, gorzko nie zapłacze. PotFraszBrück I 397.
  • Beitschen biczować/ ich beitsche biczuię. KellGram 162.
  • – Biczownik co biczuie. Peitscher. foüeteur, qui aime à foüeter. T III 42.
Przenośnie
  • Przez całe trzy miesiące straszliwy widok [komety] polskie biczował kraie.MikSil 235
Podhasła

*BICZOWANY


im. przym. bier.

Formy gramatyczne
Najwcześniejsze poświadczenie:
1624
Znaczenia
»uderzany biczem; chłostany«
  • – Heliodor od Selewka Krola Azyey/ zesłány ná bránie skárbow kościelnych/ gdy Kápłani Jerozolimscy gorąco się do Bogá modlili; od Anyołow okrutnie był biczowany práwie ná śmierć/ lecz przez modlitwy Oniaszá Kápłaná nawyzszego oswobodzony. BirkBasza 45.
  • – Patrz niewdzięczniku, patrz na tego, który [...] Jest od podłego gminu gęstej chmury Jęty, związany, biczowan, stłuczony, Wsadzony nawet do podziemnej brony, Gdzie bywszy przez czas, znowu zmartwychwstaje. MorszAUtwKuk 198.
  • – Słup, u ktorego Pan Jezus był przywiązany i biczowany. ZawiszaPam 92.

BICZUJĄCY


im. przym. czyn.

Formy gramatyczne
lp M. m biczujący  
C. m biczującym  
lm M. mos biczujący  
Najwcześniejsze poświadczenie:
1614
Znaczenia
»uderzający biczem; chłostający«
  • – Aniołowie biczuiący. SpInZąbMłot 290 marg.
  • – [...] bo nie dla tego IEZVS niewinny/ má się obrácać by sobie vlżyć boleśći; ale żeby iuż odbite ćiało/ lubo też y to iako naćięższe mogą być bole/ ćierpiało/ dało świeższemu ćiału czás do ćierpieniá/ z korym się IEZVS biczuiącym chętnie nadstawiał. HinPlęsy 205.
Przenośnie
  • Biczuiący znak [komety] dobro noc turbował. MikSil 235