Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BLECHOWAĆ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Warianty fonetyczne: BLECHOWAĆ, BLICHOWAĆ
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
T, L (XVII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn


Najwcześniejsze poświadczenie: 0
Formy gramatyczne
blechować   || blichować  
lp 1. os. blechuję  
lp ż 3. os. blechowała  
Etymologia
niem. Bleichen
Znaczenia
1. »bielić, wybielać«
  • – Westyjarza praca cała, Jeśli się wyblichowała Bielizna - tego pilnować, A jeśli nie, to blichować. MelScholBar II 761.
  • – Máy [...] Płotna blechować kiedy naylepiey. HaurEk nlb (Memoryał).
  • – Niewielka tedy konsolacyja i tylko prawdziwie złe wewnętrzne pokrywające lekarstwo, z którym w essencyjalnych rzeczach nigdy sejmy nie będą dochodzić. [...] Blechować to jest mizerną lopiąnkę i dziury gdzieniegdzie łatać, nie z fundamentu co radzić. Niewiele taka polityka i politycy warci. KonSSpos 129.
  • Blechuię. bleichen Leinwand, Wachs. blanchir de la toile, de la cire. T III 57.
2. »używać bielidła w celu rozjaśnienia cery«
  • – Czy znáć teraz miedzy wámi [...] ktora [...] modno blechowáłá. Wodkámi się záwsze myłá. CompMed 707-708.
Użycia metajęzykowe
  • - Verba [...] Bleichen Blechowáć WojnaInst 175
Podhasła

BLECHOWANY


im. przym. bier.

Formy gramatyczne
lp M. m blechowany  
N. m blechowanym  
Najwcześniejsze poświadczenie:
1693
Znaczenia
»wybielany«
  • – Woskiem świeżym nieblechowánym, dziurę wypruchniáłą [w zębie] zálepić, często inszy odmieniáiąc, drugiego nie zárázi Sąsiádá. HaurSkarb 385.
  • – wosk iary, sam przez się biały nieblechowany. Jungfer-Wachs, so von Natur weisz ist. cire vierge; cire blanche sans étre blanchie. T III 2606.