Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

GUBIĆ

czas. ndk
ZALĄŻEK ARTYKUŁU HASŁOWEGO
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn, T, L (XVI-XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:

Formy gramatyczne
gubić  
lp 1. os. gubię  
3. os. gubi  
Znaczenia
1. »powodować, żeby coś przestało istnieć; doprowadzać do zatracenia«
  • – To to iest rozumnego wodza dzieło domyslic się y zabiezec aby nie gubic Woyska. PasPam 72.
  • – (...) po tylu niedoszłych Seymach ieżeli ieszcze y ten przyszły tak zpełznie, niech Pan Bog natchnie Krola ut Patriae consulat, a nie można inaczey? Lepiey Prawo 1717 dyspensować, niżeli dla iego pretextu Rzeczpospolitą gubić. KonSRoz 62.
2. »tracić, przestawać mieć«
  • – Czemu wodá zágrzana sámá przez się chłodnie? Zadna rzecz gwałtowna nie bywa trwáła, zimno záś wodzie iest przyrodzone, á ciepło chybá przez gwałt; dla tego wodá zimno swoie iáko może nápráwuie, á ciepło gubi. TylkRoz 60.
3. »zapodziewać, zaprzepaszczać; tracić przez nieuwagę«
  • Gubię co/ Perdo pecuniam, etc. [...] v. Zátracam. Utracam. Kn 217.
4. »szkodzić«
  • – Syn wstyd i háńbę zádawájący/ Ojcá gubi/ y mátkę wygania. BG Prz 19, 26.