Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

OTCHNĄĆ

czas. dk
ZALĄŻEK ARTYKUŁU HASŁOWEGO
Notowanie w słownikach
Słowniki notują
Formy gramatyczne
otchnąć  
lp ż 3. os. otchnęła  
lm nmos 3. os. otchnęły  
otchnąwszy  
Znaczenia
hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicji
Rekcja: kogo

  • Otchnąć kogo, otchniąny duchem záráźliwem/ [...] Afflo alicui pestilentem aërem. [...] Afflari pestilenti aura. [...] Afflatus mala aura. Idem ferè est Nápuchać/ vide [...] Ozionąć I. Kn 650.
  • – Więc z affektu y cery otchnąwszy ninieyszy/ Czas inny do Traktatow naznaczy y wolnieyszy: [...]. TwarSLeg 100.
  • – Ciáło zátym ostydłe w Oycowskim Meczycie/ Z cery oney otchnąwszy grzebią známienicie: Pogrzeb Osmanow w [...] Achmátowym Meczycie. TwarSLeg 30.
  • – Ieśliż co iednák duchá szláchetnego Ieszcze zostawa. Moiey niezbożności Przebacz proszę cię/ A drzewá zimnego/ Nie broń przynamniey obłápić z litości/ Nie iuż z nátchnienia ognia Cypryiskiego/ Ale Niebieskiey zapáłu miłości/ Iużem opłonął/ iuż otchnęły onę Iadem wszetecznym ustá źaráżone. TwarSDaf 122.
  • – Snádź coś otchnąwszy z chuci przyrodzony/ Do dźieł Marsowych y krwáwey Bellony/ A waznych Niebo myśli co ulzyło/ Gdyć sie przypátrzyć twarzy iey zdárzyło. TwarSDaf 43.
  • – Ty ráno wszedszy do piekney łoźnice/ Wpuszczasz przez okmo promień swoy rózány/ Kędy ná piersiách swey Oblubienice. Poległ Miłośnik dopiero kochány/ Ty przeźroczyste otchnąwszy krynice/ Srebrney/ lekuczko poruszywasz piány/ Asz pełne ducha y nowey nádzieie/ Trzepią strzełámi pod wodą Nápee. TwarSDaf 49-50.
  • Otchnąć kogo/ Afflo alicui pestilentem auram, [...] v. ozionąć SzyrDict 277.
  • – ozionąć kogo/ Praeoccupare aliquem aspectu, v. otchnąć SzyrDict 280.
  • – [...] áleć go niespodzianie y jákoby w momencie y we mgnieniu oká śmierć záráźliwym duchem swoim otchnęłá y nagle umorzyłá, ták że się ciáłem y krwią Krystusową wiátykiem zbáwiennym ná onę drożkę niebezpieczną nie opátrzył. GdacPan 27.
  • Otchnąć kogo, F. otchnę. mit einem ueblen anhauchen. soufler contr qu. une haleine empestée; empester qu. avec son soufle. T III 1289.