Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

GŁUCHO

przysł.
ZALĄŻEK ARTYKUŁU HASŁOWEGO
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, Kn, T, L, SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp

Formy gramatyczne
głucho  
Znaczenia
1. hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicji
  • – Co się tknie nowey Biblijey Polskiey we Gdańsku y Amsterdámie wydrukowáney/ w tej się zgoła c.z. nie wspomináją trzewiki; jákoć y in Bibliis Tremellii o tym głucho. RoźOff 159.
  • – Dlaczego w dyaryuszach głucho o Elearach. DembPrzew 49.
  • – W jakiej cenie są Elearów męstwa wołoskie, i czemu o nich w dyaryuszach głucho. DembPrzew 49.
  • – Szczęká gárniec/ dzwon. [...] Raucum tinnit, sonat. Raucum edit sonum. Szczęka vel nié brzmi/ głucho brzmi. nié brzmi/ nié ooddáié dźwięku/ iák w-pudło uderzył. Kn 1105.
  • – Cześć kiwániem głucho Dáże mi znáć czego chce; á część szepce w ucho. OvOtwWPrzem 131.
  • Głucho/ Surdum. kwotu. SzyrDict 69.
  • – Proszę na Sit [gra] ve wytłumaczyc mi ią: bo zawsze głucho w listach WMci, iako s[toi] to staranie, y co to za przeszkody, y iakie staranie y iak usilne P. Kanclerza. OpalKListy 483.
  • – [...] nie mogąc wypowiedzieć dostátecznie/ wyliczał ie poczęści/ ták głucho y niepoiętnie/ iáko gdy po rosie krople z listeczká ná listeczek po ziołách ogrodnych spadáią. StarKaz II, 123.
  • – Zefir jej suknią poddymał, a mali Kupidynowie naokoło igrali: Jeden jej włosy trafił, drugi w ucho Coś o miłości poszeptywał głucho. MorszAUtwKuk 159-160.
  • – Z Polski głucho, a Rokiem wleką się godziny Kto czeka: Czcze daremnie połykaiącsliny Stary zołnierz truchleie: Frycowie bez sromu Sprzykrzywszy sobie niewczas: kradną się do domu. PotWoj 122.
  • – O wojsku bardzo głucho, a od jmp. wojewody ruskiego cale nic: znać, że pasu wolnego nie ma. SobJListy 30.
  • – Bym iednak głucho z-plácu tego nie zszedł [...] śmiele i dowodnie chociay krotko rzekę [...] PisMów II 214.
  • – Co się tknie nowey Bibijey Polskiey we Gdańsku y Amsterdámie wydrrukowáney/ w tey się zgołá c.z. nie wspominają trzewiki; jákoć y in Bibliis Tremellii o tym głucho. GdacPrzyd 18.
  • Głucho, adv. 1) taub, harthöriger Weise. [...] 1) sourdament, d'une maniére sourde. [...] § 1) głucho słyszy [...]. T III 387.
2. hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicji
  • – Bo kiedy głucho kurzy/ tedy głąbowáte Bywa węgle: nie spore y złe ná robotę. RoźOff 159.
  • – Takie kiedy do suk puszczą, rodzą się szczenięta albo co głucho gonią, albo też przemykać będą: co oboje szkodliwe jest między psy [...]. OstrorMyślTur 9.
  • – Przysłowia rozne roznym ięzykiem wydano/ Násze snádź dla niedbálstwá głucho dotąd miano. RysProv 2.
  • Głucho o tym piszą/ mowią. Perobscura est fama [...] mutè. [...] niemo. Kn 194.
  • Głucho/ Surdum [...] transtulit ad odores. Surdum spirare słábo wónieć. [...]. Kn 194.
  • – Znáć że Pogánin był/ y o Chrystusie Pánu nászym niewiedział; cnoty wprawdzie wspomniał/ ále głucho. BirkRus 1.
  • – [...] o Cieplicách y Wodách ktore przedziwne skutki czyniły/ máło co y głucho pisáli [uczeni] PetrJWod 9.
  • Gratitudo Krolowi iako y dawno pozwolona, de conditionibus głucho ktore byli napisali przed tym y zadney niewlozyli tylko się referowac kazali do pirwszych Artykułow. OpalKListy 93.
  • – Ci zbierają na cara sobole, odejmując od tych ludzi, których stamtąd co rok kilka tysięcy posyłają carowi, lisy, czerwonych 9,000, oprócz marmurków, tych nie wiele, gronostajów, popielic, rysi, to tam za nie głucho bobry, wydry i te głucho, ale tego moc wielka. KamDŁużDiar 386.
  • Głucho [...] 2) undeutlich, unvernehmlich, dunckel. 2) obscurément, d'une maniére peu claire, peu intelligible. [...] [§] Głucho o tym piszą, mowią autorowie. T III 388.