Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

KOBZA

rzecz.
ż
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, Kn, T, L, SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp

Formy gramatyczne
lp M. kobza  
D. kobzy  
B. kobzę  
Ms. kobzie  
Znaczenia
hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicji
  • – Zydel jedna. Kobza. InwMarBęt 84.
  • – Głos kobzy i głos bębna nie jest równy. SaadiOtwSGul 245.
  • – Organy, te kościelnym ludziom zostawuję, drumle żakom, piszczałki pasterzom daruję, niedźwiedziom po staremu niech w multanki grają, a łątkom niech piskliwe gajdki wygadzają. Kobzy, tej w tym miesiącu wszyscy mi się jęli, ten troski nie znał, kogo ona uweseli. MorszHRozkosz B4v.
  • Kobzá/ [...] est organum musicum trichordum, [...]. Pandura, ae, [...], est citharae similis [...]. Hinc pandurizare [...], Pandurista [...]. Kn 286.
  • – Bednarstwo sobie naczynie oprawia i kobzy robi a szable oprawne, i w bławacie chadza, i dodatek ma. TrepNekLib 122.
  • – Grawał na kobzie jak na lutni; [...]. TrepNekLib 396.
  • – Głuchy niechay zembami scisnie kołek u lutni albo u kobzy albo u skrzypiec gdy graią tedy melodią usłyszy choc nie uszyma. GrodzPrzes 122b.
  • Kobzá/ Pandura SzyrDict 109.
  • – Miedzy inszymi rzeczami była kobza burstynowa, którą nastroiwszy raz, tak długo grała, poki jej kto nie ruszył. SzemTorBad 309.
  • – Tak ten ledwie sie z szkoły wykluł ledwie gęmbe Wąs osypał alic iuz pachołki przÿimuie Z ktorych wystąpi iaki wasaty co Umie Grac na Kobzie a iescze pic dwa razy lepiey I ze mu w tym niezgorzy animuie Pana. OpalKSat 99.
  • – Bà y Amphion instrumétem wydłubànym nà kształt Borykowskiey kobzy, àza nie wyniosł murow y nie zbudował miàstà. AndPiekBoh 133.
  • – Zda mi się, że Amintas kochanej Testyli Dumy tysiącletnie na mej kobzie kwili; ZimBSiel 99.
  • – Cytara; Kobza (niem die Cither, die viole) (Geige) KomDobrOrb 251.
  • – Co siły Samsonowi bierze, co go slepi? Ządza miłosci: skoro wpierś mu sie wrzepi Co Miecz Achillesowi? kobzasz wzięła z ręku? Ządza miłosci winna, Zepilnował brzęku Kiedy drudzy bili, PotWoj 5.
  • – Przy tym dzyngi piszczałki, Flet, kobza y z drumlą Daleko piękniey Gęsi, gędzą, y Psi skumlą PotWoj 73.
  • – Piesn XVIII […] Ocieram z prochu/ y náciągam strony/ Do porzucony dawno Bárbitony I onę miłą/ zániedbáną moię/ Kobzę dzis witam/ oglądam y stroię. KochProżnLir 258.
  • – Nie to mąż, co trzyma kobzę, nie to mąż, co ma czászę ná dobre zdrowie, álbo połmisek: proszę zieść zemną; álbo wstąszki w ręku, ále co dobrze stawa MłodzKaz 212//iV.
  • – Jańczy, Cygan, kobzista króla Władysława, Że mu, siedząc w kominie, na kobzie przygrawa, Nie dosyć, że talerze lizał, miawszy na tem, Prosi, żeby mógł jakim zostać honoratem. PotMorKuk III 76.
  • – wieżdzaiąc w miasto grał Sobie na kobrze, iakby z tryumfem wieżdzał NiesKor II 611.
  • – CORNE-MUSE ... KOBZA, dudy, instrument [!] do grania prosty chłopski, dutki pastusze multanki. DanKolaDyk I, 371.
  • – Tam [w muzeum w Amsterdamie] boty czarne Polskie, kłubok, aliàs kaptur Bazyliański y kobza Kozácka wystawione ad spectaculum. ChmielAteny II 249.
  • DrużZbiór 94.
  • Kobża. ein musicalisches Instrument wie eine Leyer. un instrument de musique à l'instar d'une lire. T III 577.
Przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa

  • – Kogo kobzá vweseli/ fráncá vbogáci/ á demnoweszki vcieszą/ wielki Fortunat. RysProv Cent. VII, Dec. 5.