Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

*BICZOWAĆ SIĘ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, Kn, SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, T, L

Formy gramatyczne
lm 3. os. biczują się  
lp m 3. os. biczował się  
lm mos 3. os. biczowali się  
biczując się  
Znaczenia
»wymierzać sobie karę biczem, chłostać się«
  • – Do krwié się biczował/ siékł/ [...] Ita se flagellis cecidit, vt cruore totus madeat. Kn 125.
  • – Dyscypliná ktorą się biczuią/ sznurki/ rozgá/ rzemyki. Kn 158.
  • – A potym wieczne karánie/ ktore był zásłużył/ w doczesne odmieniáiąc/ áby płákał zá grzechy swoie/ biczował się/ pościł [...]. StarKaz II, 165.
  • – [...] bárdziey ten chwali Páná Bogá/ ktory [...] sam ciáło swoie y przymioty iego przystoyne obráca ku czci Boskiey [..] płácząc/ poszcząc/ biczuiąc się/ y inne utrudzenia ciáłá swoiego czyniąc. StarKaz 25.
  • – [Grzesznica] poszłá ná pokutę do klasztoru [...] we włosienicy ustáwnie chodząc y biczuiąc się, zá onę swawolą ktorey ná świecie záżywáłá. StarKaz 528.
  • – Widziałem ia to iak się biczowali Iak się modlili, iak się krzyżowali. OblJasGór 107.
  • – [...] w post záś wielki aż do krwi się biczował, y w wielu innych cnotach ukrzepczał duszę swoią. NiesKor II 89.
Podhasła

BICZUJĄCY SIĘ


im. przym. czyn.

Formy gramatyczne
lm B. mos biczujących się  
Najwcześniejsze poświadczenie:
1738
Znaczenia
»taki, który wymierza sobie karę biczem«
Ustabilizowane połączenia wyrazowe

  • sekta biczujących się:
    • – [Maciej Golanczewski, biskup kujawski] Sektę biczuiących się, albo Flagellantium z Polski wypędził. NiesKor II 244.