Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

POGŁOSKA

rzecz.
ż
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
T, L, SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn


Najwcześniejsze poświadczenie: 1621-1629
Formy gramatyczne
lp M. pogłoska  
B. pogłoskę  
N. pogłoską  
lm C. pogłoskom  
Ms. pogłoskach  
Znaczenia
»wieść«
  • reposui [...] dziekuiąc za tę kondolencią na ktorej ia się dobrze znam ze Pogłoski iedna była iz Seymik nie będzie ac tandem ad Im Pͣ Hetmana była res [...] sulministrowana na Xcia Miecznika J Im Pͣ Sliznia SapANot 269.
  • – Znaliaszy wpoliu iako dragun powiedział, dał do nas utrapionych rodzicow na wozie drabiastym chłopskim prziwiesć. O iaka tambyła radosc, kiedyswa ich zdrowych oglondali? po owych pogłoskach, iakoby w karecie ze wszistkiemi do niei włozonemi rzeczami zgorzec mieli: VorLetSkarb 63.
  • – / Nie trzebá wszystkim Pogłoskom Uchá dáć, (dawáć.) ErnHand 351.
  • – dobądz iuz krwawego miecza swoiego smiele; a ieszcze barziey zposocz go teraz w moim własnym ciele; nie masz sie tu iuz więcey kogo w Rzymie bawiąc, kiedys wszystkich obywatelow, kiedys wszytkich obywatelow iego groznym swym Imieniem wystraszył, y samą pogłoską twoią wszystkos stolice naszą spustoszył. SzołHist 16v.
  • – Pisałem oraz do Imci Xdza Theologa iz posyłam Pͣ. Bęki[ew]skiego Zewszelką Ordynacyą naObrone Zascianka jednaka by przez Szpiegow informowałsię iezelisię Zabiera dotey Uiolencij IPan Bykowski Zeby nadaremnie nieturbować Ludzi y pogłoski tey niepuszczac Zesię obawiamy SapADiar 58.
  • – Myślałem sobie nie raz, co też Krol mowi na takie pogłoski y bayki? iako to iuż nie raz mu się obiiało o uszy, rozumiem, że się teraz iuż musi śmiać z tego, conficia mens recti famae mendacia ridet. KonSRoz 23.
  • – [...]: dostawszy świeżych ludzi od Konstantego Xiążęcia Ostrogskiego Woiewody Kiiowskiego, dwieście Kozakow, znowu odwrocił pod Czerniechowski, ktoremu na odsiecz na pierwszą pogłoskę o oblężeniu iego, wysłany był Kniaz Mieścieski, ale ranny: puścił potym Kozakow w Siewierską ziemię, zkąd dobrym szczęściem, wielki plon wynielśi. NiesKor II 538.
  • – Niech się tedy z swemi kolegami tam przebywszy, żywo koło osoki krząta, to skór panu, psom zaś nawary pewnie przymnoży, z pogłoską swej junakierii, nie u kóżdego w modzie tych wieków będącej, choć broni żadnej przy sobie nie nosi. RadziwHDiar 210.
  • – Jednak aby ta pogłoska nie szerzyła się, chciejcie, kochani Dobrodzieje, myśleć serio o tym, bo to nas teraz równie boli. MatDiar 548.
  • Pogłoska. Ruf. Geschren. bruit qui court. § pogłoska się ta ztąd wszczęła. T III 1471.
  • – Rozgłos. [...] 2*. Beschrem, Berede, f. Pogłoska, [...] *2 bruit qui court, v. Pogłoska. T III 1888.
Odsyłacze