Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

UDRĘCZENIE

rzecz.
n
ZALĄŻEK ARTYKUŁU HASŁOWEGO
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SStp, SXVI (?), Kn, T, L, SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:

Formy gramatyczne
lp M. udręczenie  
B. udręczenie  
N. udręczeniem  
Znaczenia
hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicji
  • – Niech dosyć na tym będzie, że takie bezwinne udręczenie więzienia na ciele odnosiem. NiemPam 193.
  • – Tedy was podádzą w udręcżenie/ y będą was zábijáć; y będziecie w nienawiści u wszystkich narodow dla Imienia mego. BG Mt 24, 9.
  • – Obacż udręczenie moje/ y pracę moję: á odpuść wszystkie grzechy moje. BG Ps 25, 18.
  • – Tak mówi Pan zastępów: Oto udręczenie pójdzie z narodu do narodu, a wicher wielki powstanie od kończyn ziemi; BG Lm 25,32.
  • – Niemászci bojáźni w miłości/ ále miłość doskonáła precż wyrzuca bojaźń; bo bojaźń ma udręczenie: á kto się boji/ nie jest doskonáły w miłości. BG 1J 4, 8.
  • – A dano im/ nie żeby je zábijały; ále áby je dręcżyły przez pięć miesięcy: á udręcżenie ich aby było jáko udręcżenie od niedźwiadká/ gdy cżłowieká ukąsi. BG Ap 9, 5.
  • Udręczęnie/ v. Utrapięnie. Kn 1181.
  • Udręczenie, Utrapienie. Schereren, Plackeren, Plage. véxation, tourment, peine. § z udręczeniem serca i głowy. T III 2392.