Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

GĘBAL

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
Kn (pod: gęba), T, L (XVIII), SWil, SW

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, SJP


Najwcześniejsze poświadczenie: 1621-1643
Formy gramatyczne
lp M. gębal  
lm M. gębalowie  
D. gębalów  
Znaczenia
1. »człowiek o wydatnych wargach, szerokich ustach; wydatnych policzkach, pucołowaty«
  • – Gęba/ aliter, Wiélkogęby/ gębiásty/ propriè, gębal/ Bucco, onis. [...] Bucculentus [...] Buccis fluentibus [...]. Kn 187 [188].
  • – Potworni. (niekształtowni) y Nieurodziwi są/ ktorzy ciáłem odstępują od pospolitego kształtu: jáko są: srogi Olbrzym/ máluczki Kárzeł/ Dwoistego ciáłá/ Dwoy głowy y tym podobne Potwory. Dotych poniekąd niektorzy przyliczáją: Głowaczow/ Nosalow/ Wárgátych/ Gębalow/ Rozokich/ Gruczołow/ Krzywoszyjow/ Gárbalow/ Krzywonogow/ Głow podłogowátych; przyday do tego Łysego. KomDobrOrb 109.
  • – gęba. Gębal. 1) Grossmaul. [...] 1) mouflard, qui a la bouche grande. [...]. T III 370.
2. »gaduła; pyskacz«
  • – Chciał bowiem Bog ná tym Mężu pokázáć, czego się w onym drugim żywocie wszyscy Blázgoniowie y niewstydliwi Gębalowie spodziewáć máją, zwłasczá, że owi wszyscy ludzie wszeteczni y plugáwomowni, ktorzy tak gębę niewypárzoną máją, że im z niey nic dobrego nie wychodzi [...] tego doznáją. GdacPan 77.
  • – gęba. Gębal. [...] 2) Grossspracher, Grossmaul. [...] 2) fanfaron, rodomont. T III 370.
Użycia metajęzykowe
  • - Nogal (vt nosal/ gębal) wiélkonogi. [...] magnis pedibus quispiam. Kn 550
Odsyłacze