Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

MARKOT

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
Kn, T, SW

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, L, SWil, SJP


Najwcześniejsze poświadczenie: 1621
Formy gramatyczne
liczba pojedyncza
M.   markot
Znaczenia
»człowiek mówiący coś negatywnego skrycie, półgłosem, niewyraźnie«
  • Márkot/ márkocący/márkotliwy. v. Szemrácz. Kn 389.
  • – Bá i konfident przedtym wász, przedtym celnik, á teraz Ewángelistá, w-dzisieyszey Ewángelyi, to jest Máteusz S. napisał. rozpisał, że mu z-was żaden nieumiał odpowiedzieć, Et nemo poterat et respondere verbum, áni ow márkot ná Mágdálenę? áni ow! łácniey mu było márkotáć, niż P. Jezusowi odpowiedzieć, Nemo poterat. MłodzKaz 107/II.
  • Markot, qui parle entre les dents KulUszDyk 69.
  • Markot. Brummer, Gnorrer; verdrieslicher Mensch. boudeur, grondeur, qui parle entre les dents; un fâcheux. T III 791.