Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

PALAĆ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, SW

Nienotowany w słownikach:
SStp, Kn, T, L, SWil, SJP

Formy gramatyczne
lm 3. os. palają  
lp m 3. os. palał  
Znaczenia
1. »destylować przy pomocy ognia«
  • – Potym poiął A[nno] 1620 mieyską dzieukę wGorze pod Teczynem Tam wdomu zaraz mieszkał Gorzałkę paliał Szynkował piua, Rybami kupczeł na Sliąsku kupował a wozieł do Krakowa. TrepNekLib 44.
  • – Piekarze i ci to, co gorzałki palają, powinni wziąć żyta małdrów 12 po gr 15 przed mięsopustej u tychżeż impp. Brzechwów. InwKal I I, 78.
2. »spalać, wypalać, utrzymywać ogień«
  • – Więc y owe Sobotki/ ktore gdy paláią/ Rozmáite rospusty przy ogniách dziáłáią. Więc/ y chyże wyścigi/ gry/ skoki/ turnieie. SleszkPed C2.
  • – Ale się ledwie żywią/ choć w piecách paláią. NowSow 9 nlb.
  • – Iáko po zżęciu kłosia/ lekką ścierń paláią/ Iáko y suche płoty z podpału goráią [...] Ták Bog niespodziewánie w gorącym płomieniu Vwiąznąwszy/ musiał trwáć w srogim vtrapieniu. OvOtwWPrzem 29.
Podhasła

PALAJĄCY


im. przym. czyn.

Formy gramatyczne
lm M. mos palający  
Najwcześniejsze poświadczenie:
1661-1673
Znaczenia
hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicji
  • – Ludzie plebeiae conditionis piwa sobie robiący i gorzałki palający, i szynkujący, aby od achtela płacili po gr 20 i od warki gorzałki po złotemu. AktaKrak III 38.