Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

HOŁDOWNY

przym.
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach
Słowniki notują
Formy gramatyczne
lp M. m hołdowny  
ż hołdowną  
n hołdowne  
lm B. nmos hołdowne  
Znaczenia
1. »zobowiązany do płacenia podatku, kontrybucji; o prawie: regulujące składanie takich świadczeń«
  • – ACh miásto ták ludne/ jákoż siedzi sámotne! stáło się jáko wdowá! zacne miedzy narodámi/ przednie miedzy krájinámi/ stáło się hołdowne. BG Lm 1, 1.
  • Hołdowny/ Stipendiarius: stipendiaria ciuitas [...] Tributaria ciuitas Medorum [...] Vectigalis prouincia, ciuitas [...] Stipendiale foedus [...]. Kn 225.
  • Hołdowny/ Stipendiarius [...] Stipendialis [...] Stewrbar/ der Stewr vnd Schatzung geben muss. DasHünDict Xx ijv.
  • Hołdowny/ stipendiarius, tributarius, yectigalis [!]. Doninis/ doklinis. SzyrDict 82-83.
  • Hołdowny. Hołdowniczy. zinsbar; Huldigungs-; mit Lehns-Pflicht verpflichtet. tributaire, hommager, hommagé, lige. hołdownicze prawo. Lehen-Recht. droit féodal; droit des fiefs. przysięga hołdownicza. Huldigungs-Eid. un hommage; serment de fidelité. T III 452-453.
2. »służący za żołd, najemny«
  • – Tam hołdowne Piechoty, tam Ianczary wiodą Kędy w oczy sąsiedzi opłotni ich bodą Druga, kiedy robotę będą mieli w domu Pewnie ze na ratunek nie poydą nikomu. PotWoj 116.
3. przen.  »będący wyrazem czci, szacunku, oddania«
  • – Przyymuie Ieymość z-uniżonym kredensem Regium missile, ktore nas wszytkich aeviternam gratitudinem hołdowną I. K. M. czyni. PisMów II 252.