Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

*ZAŚWITAĆ

czas. niewł. dk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
L (bez cytatu), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn, T


Najwcześniejsze poświadczenie: 1612
Formy gramatyczne
zaświtało  
zaświta  
Znaczenia
1. »o świcie: zacząć się«
  • Morgens frü wils Gott sobald der tag anbricht. Jutro da Pan Bog/ skoro záświta (rowno zedniem). VolcDial 6.
  • – A na dniu rannym skoro záświtáło, Kiedy im [Szwedom] więcey trwogi przybywáło Tym spieszniey wiatrom, Ktore ich goniły Nie patrząc za się podawali tyły [...]. OblJasGór 173v.
  • – Na dzień iutrzeyszy odłożą się Roty Ktory iak skoro od morza zaświta O Testamencie dekret Konsul czyta. ChrośKon 37.
  • – Turków zaś na nas, w tych dziesięciu tysiącach będących, rachowało się pięćdziesiąt tysięcy z piechotami i armatami, okrom ośmdziesięciu tysięcy ordy, od których Turków w wielkim niebezpieczeństwie byliśmy przez niedziel dwie, przez które codzień, jak tylko zaświtało na dobry dzień, w nasz obóz ze stu dział ognia dawano [...]. DyakDiar 89.
  • – Czuły żołnierz w Obozie, śpi iak mysz ná bębnie, Boiąc się zaspać tylko mży, ná rosie ziębnie. Co raz głowy podnosi, swych Kolegow pyta: Czy iuż zorza powstała, czy rychło zaświta! DrużZbiór 99.
2. »o świetle: stać się widocznym«
Rekcja: komu

  • – [O Tobiaszu, który odzyskuje wzrok] Raz mu zaświta, drugi raz zamroczy I wnet postrzeże, że przejrzał na oczy. LubSTobPol 166.
Podhasła

ZAŚWITAĆ


czas. dk

Formy gramatyczne
lm nmos 3. os. zaświtały  
lp 3. os. zaświta  
Najwcześniejsze poświadczenie:
1673
Znaczenia
1. »o świcie: zacząć się«
  • – Nie ták śmierć iest okrutna, bo choć człeká w spony Weźmie: skoro do grobu, uderzą mu dzwony, Lecz przez noc tylko skoro dzień Sądny záświta, Wszytkich wolno wypuści? co ich tu náchwyta. PotPocz 118.
2. »o świetle: stać się widocznym«
  • – Nazaiutrz zatym ledwo zaświtały Zorze, y ięno dzien wyniknął biały: Oycowie z Gory, Brátá názwánego, Iáráczewskiego, tákze Tomickiego, Dwoch Księzy, Spoysrzod siebie wypráwili [z poselstwem do Szwedów]. OblJasGór 12.
Odsyłacze