Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

NASYCAĆ

czas. ndk
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn, T, L (bez cytatu), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:

Formy gramatyczne
nasycać  
lp 1. os. nasycam  
2. os. nasycasz  
3. os. nasyca  
lm 3. os. nasycają  
lp n 2. os. nasycałoś  
nasycając  
Znaczenia
1. »dając komuś jeść, zaspokajać jego głód«
Rekcja: kogo, co; czym

  • – Otwierasz rękę twoję/ á násycasz wszystko co żywie według upodobánia twego. BG Ps 144, 16.
  • – On [Pan] czyni pokoj w gránicách twojich: á nawyborniejszą pszenicą násyca cię. BG Ps 147, 14.
  • Násycam kogo [...] Satio turtures [...]. Kn 479.
  • – [...] Kuchmistrz ma [...] ná gościach się też znáć [...] Posłow Francuskich, Francuskiemi, Niemieckich, Niemieckiemi, Włoskich, Włoskimi, Polskich Polskimi násycáiąc Potráwámi [...]. CzerComp 9.
  • – [...] o Domowych [zwierzętach], ktore oczy na Podworzach, Oborach, Pastwiskach; apetyt zaś nasycaią na Stołach, nic mowić niechcę, bo Curiôsitati non garrulitati incumbo. ChmielAteny I 591.
  • ~ Nasycam, v. m. F. nasycę. 1) sättigen, satt machen. [...] assouvir, rassasier; apaiser la faim. [...]. T III 945.
2. »o pożywieniu: dobrze zaspokajać głód«
  • – Przecz wynákładacie pieniądze nie zá chleb/ á pracę swą ná to/ co nie násyca? BG Iz 55, 2.
  • – Rosoły z Kur, Masła Jęczmiennego lub owsianego Kleiku gotowane [...] dobrze nasycaią y tuczą. BeimJelMed 328.
3. przen.  »zaspokajać czyjeś potrzeby lub pragnienia«
Rekcja: kogo, co; czym

  • – Spráwiedliwy je/ y násyca duszę swoję: ále żołądek niezbożnych niedostátek cierpi. BG Prz 13, 25.
  • – Któreż miásto podobne jest Tyrowi/ wyciętemu w pośrzodku morzá? Gdy wychodziły towáry twoje z morzá/ násycáłoś wiele narodow: mnostwem bogactw twojich/ y handlow twojich/ bogáciłoś Krole ziemskie. BG Ez 27, 32-33.
  • Násycam kogo [...] Satio cupiditatem [...] Satio cor, iram [...]. Kn 479.
  • – [...] ten Naś: Sákráment iednáko wszytkich násyca/ łáskámi niebieskiemi/ ták wielkiego/ iáko y máłego: ták bogátego iáko y ubogiego. StarKaz 39.
  • – Wnidziesz w ogród, aż stu farb w oczach staną kwiaty: Te szarłat, te purpury, te żywe granaty, Te wyrażają koral, te barwę perłową, A co tylko kolorów, oczy ludzkie zdrową nasycają uciechą, te wonią, te wzrostem; Aż i ruta z szałwiją, aż pokrzywa z ostem. PotFrasz4Kuk I 378-379.
  • – Podz tedy ządze swoie dobra pospolitego chciwe, w cudze Narody obcemi łupami nasycac, a swiętego Skarbu Rzymskiego staredawnemi przekląstwy obwarowanego nie waz sie uwłaczac, abyc go nie przyszło zdrowiem y zyciem swoim wypłacac. SzołHist 16v.
  • – [...] czemu? przepragnione życzliwych społ Braci Waszych żądze oczekiwaną nasycać nie macie pociechą, ábyśmy żyć y radzić mogli, teraz spokoynie, ná potym bespiecznie. DanOstSwada I, 208.
  • – Ma bydź Poseł wielkiey pacyencyi ná niektore dyzgusta Turkow [...]. Prezentá u tegoż Národu [...] w tym moderamen potrzebne, abyś ich ánimysz [!] trzymáł w expektátywie, apetyt ich do bránia ostrząc, á nie rázem násycaiąc. ChmielAteny II 492.
  • ~ Nasycam, v. m. F. nasycę. [...] 2) fig. sättigen, stillen eine Leidenschaft. [...] fig. rassasier, assouvir, contenter une passion. [...]. T III 945.
4. »nasączać jakimś płynem«
Rekcja: co; czym

  • – Pięć pánien piąci smysłow vciechy trzymáią [...] A TRZECIA záś wonnymi Pizmy/ Zybetámi/ Y drogimi násyca zapách perfumámi. MorszHRoz A2.
  • ~ Nasycam, v. m. F. nasycę. [...] 3) träncken, einträncken mit etwas [...] abreuver, humecter, emboire, impregneur qu.ch de qu.ch. [...]. T III 945.