Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

RUMOWAĆ SIĘ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, Kn, T, L (XVII), SWil, SW

Nienotowany w słownikach:
SStp, SJP

Formy gramatyczne
rumować się  
lp 1. os. rumuję się  
3. os. rumuje się  
lp m 3. os. rumował się  
lm 2. os. rumujcie się  
Znaczenia
»odchodzić, wynosić się skądś, ustępować pola np. przeciwnikowi; przenosić się, wyprowadzać się«
Rekcja: z czego

  • ~ Rumuię się/ v. Ruszam się. 2. Prowádzę się 1. Kn 955 [959].
  • ~ [...] Bo zdobne członki w źimną wodę snádniey płyną: Zá niemi grzbiet/ ramiona/ bok/ pierś/ w źrzodło giną. W żeły náwet skazone woda się rumuie: Ani iuż więcey czego i[ą]ć by się znáyduie. OvŻebrMet 118.
  • ~ Wstánie Alemonowic: milczkiem się ráchuie Ze snem świeżym/ y z samym sobą się bieduie. Bog się rumowáć każe: práwo w inszą radzi: Gárdłem pachnie/ kto się precz z oyczyzny prowádzi. OvŻebrMet 376.
  • ~ Samemu záś źyzb swych vstępować/ y rumowáć sie ze wszytkim/ nie w czás srogi. NaukaBud B3.
  • – [...] dopiero gdy nasze piechoty nadeszły y poczeły Wzaiem Ognia dawac Iełasię Moskwa zobozu swego rumowac [...]. PoczOdlPam 37.
  • ~ Wender/ wender Arryani/ Wnukowie Belzebubá/ Ktorym Boski honor tąni [!]/ A z bluźnierstw iego chlubá; Rumuycie się Socyniste Ciemne z przedpiekla Sowy/ Złe puchacze y nieczyste/ Narodzie wártogłowy. KochProżnLir 120.
  • – [...] Strapiona Cera Polska iakoby się zdała Wszytka zgruntu rumowac, srodze narzekała naniedolą nie zbędną [...]. DrobOpow 69.
  • ~ Y z tego gniazdá rumuycie się sowy Przez czás ták dawny zámieszkáne w Gránie Przeklęty płodzie, zły Máchometowy Polskie nád sobą znay politowánie Y w ciemne kąty vchodź y párowy Wlekąc zá sobą płácz y nárzekánie A knieię; ktorąś vtrácił dla zbrodni Odday iuż w ręce tym, co iey są godni. ChrośTrąba Dv.
  • ~ Co wszystko z konceptu i inwencyi Wyhowskiego i Niemierzyca pochodziło, który przed tym arianem bywszy, od Szwedów odłączywszy się, do Antona się pułkownika i Wyhowskiego przyłączył i Rusinem wrzkomo zostawszy, tak skoro na biedę Rzeczypospolitej uknował punkta i owe przez posłów kozackich gorąco bardzo się rumował, które poniekąd approbowane były, ale potem nigdy żadnego nie otrzymali Rok 1658 skutku i owszem ex Volumine wygluzowane, Luboml tylko i Bar Wyhowskiemu, hetmanowi zaporowskiemu, in haereditatem nie na długo jako to probabit inferius pozwolony, non tam libenter quam reverenter. JemPam 261.
  • – A ten Rumek Jędrzej powinien sie mu zaraz z tej chałupy rumować, to jest wyprowadzić, coby między sobą więcej kłopotu nie mieli. ActScabVet 137.
  • ~ [...] rumować się, deloger [...]. KulUszDyk 170.
  • ~ *Rumuię co [...]. *rumuię się. 1) Platz machen, von der Stelle aehen, weichen. 2) auziehen, ausräumen aus einem Hause. 3) ledig werden. 1) ceder, faire place à qu. 2) démanager, remuër ménage. 3) se désemplir. T III .