Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

RUMINOWAĆ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, T, L (XVII-XVIII, XVI bez cyt.), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, Kn

Formy gramatyczne
ruminować  
lp 1. os. ruminuję  
2. os. ruminujesz  
3. os. ruminuje  
lm 3. os. ruminują  
lp m 3. os. ruminował  
lp m 1. os. ruminować będę  
ruminując  
Znaczenia
»rozważać, rozmyślać, zastanawiać się nad czym«
Rekcja: co

  • – Ci záś ktorzy ie im dáią/ niech sobie to dobrze ruminuią/ co mowi Swięty Hieronim: Rzeczy ubogich dáć nieubogim/ iest część świętokradztwá. KalCuda 123.
  • – [...] gdy ná W. X. M. potomka poglądam, często z uciechą on wierszyk sobie ruminuię. iáko [...] Nigdy lękliwego nie spłodzą Orłowie gołębiá. KalCuda c.
  • – Większe ktoś sobie nieszczęście być ruminuie. Czekáwszy długoletnie po miłych potomkách pociechy/ y iuż tylko ią w domowych podwoiách tylko co nie przywitawszy/ witáć ią ná márách; y tákiey doznáwáć/ ktora záprzęga áffekt Rodzicielski/ w żal serdeczny/ y folgi ná moment po zgubionym potomku vczynić sercu Rodzicielskie[m]u boleiącemu nie pozwalá. WojszOr 344.
  • – A gdy sobie ruminował [Haman] w głowie/ iż powoli mogł mándaty krolewskie rozesłáć/ w ták długim czásie po wszytkim Páństwie/ áby dniá iednego náznáczonego wszytkie wybito Zydy. StarKaz II, 237.
  • – WESRZODE Ruminowáć będę post 40dniowy y pokutę Páná CHrystusową z bestiámi ná puszczy; y wezmę ná siebie osobę pokutuiącego/ y oraz pomyślać będę/ o godnych owocach pokuty świętey/ iáko pokutowáł Zbawiciel nasz/ náteyże puszczy osobliwie 40. Dni przez post modły y milczenie. BanHist 101-102.
  • ~ A gdy go Iudász przedáwał ták tanie/ boleiąc ruminował w sercu swoim. BanHist 155.
  • ~ Podtákową biesiádę y wesołe cyrkuły. IAN patrzy w sercu swoim ruminuie myśląc z sobą z [!] iáko wielcy Pánowie/ bá y krolowie podczas w punkt sa posłuszni muzykom/ gdy ták wyskákuią iáko im gráią! BanHist 33.
  • – IAN iednák począł bárziey się niż wczorá wymáwiáć ruminuiąc to w sobie/ nie mam zapráwdę iść poco; widziałem ko niec tey dobrey myśli wczorayszey. BanHist 38.
  • – B. Stánęłá naypierwey Azya większa, że czterdziestą y cztermá Provinciámi swymi. T. Pewnie z tymi Provinciámi, ktore leżą między Indus et Tigris, rzekámi. Potym snać nástępowáłá Azya mnieysza, Afriká, Europá, Proszę gdy te Provincye czyniły wizytę Wmści, co ná mieyscu ich ná on czás zostawáło B. Zostawáły grunty ich własne, fundámenty ich własne, ná ktore wracáły się práwie w oczemgnieniu, ruminuiąc káżda z nich, niewypowiedziáne możności moie, y potęgi męstwá moiego. AndPiekBoh 137.
  • – Ich ci też to professia ruminowáć, z kąd co pochodzi y co w sobie záwiera, z podziwienia urodziłá się Philosophia y to miłe philosophowánie. AndPiekBoh 161.
  • – Co rożumiecie, ieżeli sobie tám nie ruminowáł tego y owego Pąn miły Iowisz, że go nie náżywam z Łácińská Iupiter. AndPiekBoh 81.
  • – Niszczą umyślnie ludzi, wojsko suszą, Że swej imprezie snadź wygodzić tuszą. Już się w przewrotnym oświadczył sumnieniu, Choćby nie został kamień na kamieniu. W Polszcze tak wolność ruminować trzeba: Oszukacie się, inszy order z nieba, Winniśmy Bogu, każdy grzeszny i ja, Większa moc Boża niż wasza furyja. UtŚwięc 81.
  • – Głupi frycu co z prętká porwáwszy ná wędę, Otym myślisz, to mowisz, ták ią, ták ią będę. Swą potyczkę, iey proźbę w głowie ruminuiesz, Vstá piersi swey Dámy w swych myślách cukruiesz. GorzWol 62-63.
  • – Ani tákiey mogą doyść rády potępieni: Aby kiedy mogli bydź z piekłá wybáwieni: Bo y oni, y męki w piekle sporządzone Trwáć wiecznie będą Boskim Dekretem stwierdzone. Zkąd káżdy może w głowie sobie ruminowáć, Iák nam ostrożnie trzebá w życiu postępowáć Względem Sądu, ábyśmy mogli vyść przyszłego Gniewu, á po Práwicy stać SYNA BOŻEGO. DamKuligKról 58.
  • – Dziś czasu ni do poselstw, ni do rozhoworu Nie było, bo Włoch siedział w domu ku wieczoru. Włoszka tez, choć z klockami plątała korony, Ruminuje, imprezę z ktorej zacząć strony. O tej i w nocy myśli - gdy nie śpi - fabryce, Jakoby swego męża wywrocić na nice. KorczWiz 33.
  • – Przyznam się W. Panu, że y mnie ta prożna myśl przypadła była, iak się też Seym przyszły zkończy? ruminuiąc wiele, chciałem sobie przypomnieć, kto też naypierwszy unus contradicens Seym zerwał? KonSRoz 2.
  • ~ [...] RUMINER se dit figurément de la réfléxion qu'on fait sur ses premiéres pensées. Recogitare, (o, as, avi, atum.) act. acc. Aliquid retractare animo. Cic. RUMINOWAC rozważać sobie w reflexyi. DanKolaDyk II, 464.
  • Ruminuię sobie co w głowie. etwas in den Gedancken haben, bey sich überlegen, einer Sache nachdencken. rouler, ruminer qu. ch en son esprit; rèver à qu. ch; agiter qu. ch en soi memê. T III 1941.