Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

POKATOWAĆ

czas. dk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI (pokatowany), T, L (XVIII), SWil, SW

Nienotowany w słownikach:
SStp, Kn, SJP

Formy gramatyczne
bezokolicznik
  pokatować
czas przeszły
lp m 3. os.   pokatował
ż 3. os.   pokatowała
lm mos 3. os.   pokatowali
czas przyszły prosty
lp 1. os.   pokatuję
Znaczenia
»pobić brutalnie, dotkliwie; bijąc zadać rany, dokonać okaleczeń«
Rekcja: kogo co

  • Wenn du soltest sehen/ wie meine schultern so braunblaw sind/ sie hat mich also zerschlagen/ vnd zerhundaset/ das ich meine arme nicht kan auffheben. Byś miáłá widzieć/ jáko plecy moje sine/ ták mię potłukłá y pokátowáłá/ że y ręku nie mogę podnieść. VolcDial 99v.
  • – Poirzy na recze obie gwozdzmi rosciągnione Takze na piersi ostrą włocznią otworzone Obacz w obudwu nogach dwie okrutne rany Weirzy na grzbiet miotłami biczmi zkołatany A ktos taki (rzeczecie) co go zamordował Baranka niewinnego kto tak pokatował [...]. KodKon 108.
  • – Bierz przykład żywy/ z Bogá tworce twego/ Nie żáłował on strácić ciáłá swego Dla ciebie/ tylko áby cie odkupił: Wszystek sie ze skory iáko wąż obłupił/ Dla zbytkow twoich/ dał się pokátowáć/ Zeby cie iedno iáko mogł rátowáć. TwarKPoch Hv.
  • – Tamże y Gniewosz swoy duch wylał z ciáła/ Tych Moskwa bowiem trzech była poimáła. Y wszystkich trzech też umorżyła rázem: Lecz iáko rozną smiercią/ ták zelázem. z Wilczynskiego w przod pásow nárzezáno/ Y zywe serce z wnetrznośći Wyrwáno: Po tym do Woli go pokatowawszy: Wrzucili w wodę/ srodze skrepowáwszy. ChełHWieść B4.
  • – NA WAŚNIWEGO Urżnąłeś i nos, i twarz pokatował Temu, co-ć żonę tak jak ty miłował; Niesprawiedliwyś, nie tym zgrzeszył członkiem, Raczej mu było odpiąć dzwonki z trzonkiem. MorszAUtwKuk 319.
  • – Darowski niejaki, slachcic litewski, podpiwszy sobie w gospodzie tamże w Grodnie, obraz króla Jana malowany posiekł, pokatował i oknem wyrzucił, przydawszy siła słów przykrych i nieprzystojnych Majestatowi Królewskiemu, co uczynił z niechęci jakiejś i zapalczywości przeciwko królowi. JemPam 499.
  • – Gdy záś ná poświęcenie Kościołá Swelmeńskiego się udał/ áżci naprawieni nan/ zaboycy wypadli/ i tak go to sztychem/ to ciętemi rázy pokatowáli; że mieyscá ná nową ránę w ciele práwie nie było; i zaraz go Pan Bog cudami wsławił. KwiatDzieje 56.
  • ~ 22 Ze Dawid nie zgrzeszył cudzołostwem y zabiciem Uryasza. A za coż tak cięszko pokatował in cinere et cilicio? ChmielAteny I 1074.
  • – Dano mu Epithetum: Sangvinarius (krwie rozlewca) że Zdraycow, Fakcyantow w Rzymie na traktament zaprosiwszy, pokatował, nie traktował, żelazem śmiertelnym nakarmił iak Strusiow. ChmielAteny I 513.
  • – Pokatować, F. pokatuię. zurichten, zerfessen, zerhauen. maltraiter, bourreler, traiter qu. en bourreau; hacher de coups. § tak go pokatowali, że mieysca nie było na nową ranę. T III 1478.
  • ~ Pokatować, F. pokatuię. zurichten, zerfessen, zerhauen. maltraiter, bourreler, traiter qu. en bourreau; hacher de coups. § tak go pokatowali, że mieysca nie było na nową ranę. T III 1478.
Podhasła

*POKATOWANY

im. przym. bier.

Formy gramatyczne
odmiana złożona
lm M. mos   pokatowani
Najwcześniejsze poświadczenie:
1663
Znaczenia
»brutalnie, dotkliwie pobity, okaleczony, poraniony«
  • – Starzy hospodynowie, cerkiewni śpiewacy, I, nie wiedzieć, kędy się rozbieżeli djacy: Jedni pokatowani z duszami się męczą, niektórzy w Perekopie kajdanami brzęczą [...]. ZimBSiel 149.
Odsyłacze