Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

PARKA

rzecz.
ż
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, L (XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, Kn, T

Formy gramatyczne
lp M. parka  
D. parki  
N. parką  
W. parko  
lm M. parki  
C. parkom  
Znaczenia
mit.  »rzymska bogini śmierci - Atropos a. jedna z trzech sióstr, bogiń przeznaczenia«
  • Párki. Prządki ludzkiego żywotá. OvOtwWPrzem 205.
  • – Ktoż tedy śmierć párką názywáć będzie? kto ią malã będzie bierzmował? WojszOr 360.
  • – Łaskie, Chodkiewiczowny i Ostrożanki [...] Mówią o nich tytuły, i to i te z niemi Umierają drugi raz, tu z Opalińskiemi (A tym Parka nie szkodzi nigdy zazdrościwa I pod żaglem zupełnym łódź ich zawsze pływa). TwarSRytTur 120.
  • – Demogergenes rozdzielił Cháós [...] Trzem parkom pod vtráceniem poczciwości, roskázuiąc prząść sztámlett żywota ludzkiego vstáwicznie śmiertelnego. AndPiekBoh 28.
  • – Nadgrobek kusiowi. Kuś umarł, kpy w sieroctwie. A cóż będą czynić I któregoż o tę śmierć z bogów będą winić? Parki nielutościwe, okrutne boginie, Czy nie wiecie, że z kusiem oraz i świat ginie? MorszAUtwKuk 313.
  • – Twym sługą jest i chce być, i aż poty będzie, Poki mu dni skwapliwa parka nie doprzędzie. TrembWierszeWir II 241.
  • – Płacz na to rzewnie, że złośliwa Parka, Niedociekłego nie patrząc zegarka, Tę nitkę, którą dłużej snować miała, Prędko urwała! MorszZWybór 240-241.
  • – A na wczas smierci, tám gdzie Kupressámi Łoze mu Parki Vsłały rękami. OblJasGór 47.
  • – Mała latorośl ledwie ze pnia wypuszczona Zaraz od ukwapliwej parki odczośniona. MorszZWierszeWir I 477.
Przenośnie
  • O, nie piekielna, lecz miłości Parko, Dni moich pani i zdrowia szafarko.MorszAUtwKuk 245