Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

WYSIEKAĆ

czas. dk/ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, Kn, T, SWil, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, L (?), SW (?)

Formy gramatyczne
wysiekać  
lp 1. os. wysiekam  
lm 3. os. wysiekają  
wysiekano  
Znaczenia
hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicji
Rekcja: kogo co

  • – [...] czyniąc sobie drogę do ziemie nieprzyiacielskiey/ musieli wysiekáć lásy/ y ná tym niemáłó czásu trawili [Polacy]. BotŁęczRel III 60.
  • – Zátym Xiążę roskazał áby wysiekáno On lás/ á ná tym mieyscu miásto zbudowáno. RoźOff 119.
  • ~ A jeśli ono [szczenię] przecie stroni, trzeba aby je zajeżdżano z chlustem, i zbijać do łowca. Jeśli i to nie pomaga, trzeba łapać i wysiekać tak, żeby się samo bało być bez myśliwca. OstrorMyślTur 13.
  • Wysiékám się/ wysiékáią się wysiékáczé. Rem duelli ago [...] v. Poiédynék. Kn 1333.
  • ~ Wysiekam kogo/ wysiec. v. Siékę kogo rózgą. Kn 1333.
  • ~ Wysiekam, v. m. F. wysiekę. 1) auspeitschen. 2) weghauen, mit dem Sebel vertreiben. 1) fouëtter comme il faut; fustiger qu. 2) chasser à coups d'épée. § 1) wysiec chłopca trzeba. 2) wysiekł wszystkich na głowę. kuflem kogo wysiec. einen mit vielem Saufen vertreiben; niedersaufen. chasser qu. à force de la faire boire; mettre qu; à côté. wysiec się. 1) sich durchhauen. 2) sich durchbeissen. 1) se faire jour à la main. 2) se faire jour à coup de langue; réussir à force de quereller. § 1) wysiekł się mężnie. 2) wysiekł się ięzykiem, wymowkami; wie iak się wysiec. wysiekł się nogami, piętami. er hat das Hasen-Banier ergriffen. il a gagné au pié, il a gagné le haut. T III 2735.
Podhasła

*WYSIEKAJĄCY


im. przym. czyn.

Formy gramatyczne
lp M. m wysiekająca  
Najwcześniejsze poświadczenie:
1638
Znaczenia
hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicji
  • – [...] do korzeniá drzewá siekierá przyłożona ozdobnie wysiekáiąca niepożyteczne sády [...]. KalCuda 251.