Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

GADACZ

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach
Słowniki notują
Formy gramatyczne
lp M. gadacz  
lm Ms. gadaczach  
Znaczenia
1. »uczestnik rozmowy, dyskutant«
  • Gádácz/ céktownik/ przégádywáiący się z kiem/ Disputator [...] Disputatrix [...]. Kn 182.
  • Gádácz. Disputator. Kałbetoias. SzyrDict 65.
  • – [...] taki był dzisieyszy ten, z Pánem Chrystusem gadácz, mowi Bázyli S: [...] był to Filozof stuczny, báwił się AEquivocationibus, oboiętnemi gadkámi, Simulatorias et Ironiae plenas propenes interrogationes. MłodzKaz I, 439.
  • Gadacz. Plaudrer [...]. babillard [...]. T III 356.
a) ekspr.  »ten, kto dużo mówi, gaduła«
  • – Máło mowi kto spráwieliwey ufa, boiaźń gadácz, Męstwo nieme, rzadko ręką bitny, kto usty, słownie dzielny kto ięzykiem dzielny, bitności w-sercu i ręku Oyczyzná, ięzykiem się nie miele, Omnis fortitudo in humilitate taciturni silentii amica. MłodzKaz I, 341.
  • Gadacz. [...] Plapperer [...] discoureur. § Pletliwy gadacz. T III 356.
2. »adwokat, obrońca«
  • – O tych to Warcholach łakomych, nie sumiennych Gadáczach, napisał Tacitus: Publicae mercis nil tàm venale, quam Advocatorum perfidia: O takichże u Kolumelli extat powieść: Sine Causidicis satis felices olim fuere futuraeq sunt Urbes: Taka iest Censura złych Iurystow, ále dobrych nie tyka się, o ktorych Ia reverenter sentio. ChmielAteny I 383.
3. »ten, kto tłumaczy znaczenie snów; wróżbita «
  • Gadácz co łácno zgádnié/ Coniector somniorum [...] vide Wiészczék. Kn 182.
  • – *gadacz, zgadacz, co łacnie zgadnie. Errather. qui dévine, qui decouvre; dévin, interpréte. T III 356.