Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

RYWAL

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
L (; pod: rychtyk, spółmiłośnik, zawistnik; XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn, T


Najwcześniejsze poświadczenie: 1750
Formy gramatyczne
lp M. rywal  
D. rywala  
B. rywala  
Etymologia
fr. rival, z łac. rivalis
Znaczenia
1. »człowiek współzawodniczący z kimś w dążeniu do czegoś«
  • – Regimentarze zaś: Pociej litewski w małej kompanii ruszył się do Litwy; jego rywal do regimentarstwa lit., Sapieha, podskarbi nadworny lit., pojechał z żoną i z przyjaciołami swymi [...] na Wołoszczyznę i tam całą przesiedział rewolucją [...]. MatDiar I, 74-75.
2. »mężczyzna ubiegający się jednocześnie z kimś innym o względy kobiety«
  • – Są insze sposoby oddalenia od damy swojej rywala; te sposoby są barzo obojętne, a mogą tylo zaszkodzić, ile by być mogły pomocne; a to są te zwłaszcza: nieprzytomność i pozór poniewierzenia się. RadziwUKonDoś 80.
  • – Zwierzenie się nieroztropne często spłodzi rywala. RadziwUKonDoś 80.
  • – Jest Coś przykrego y obraźliwego, iako to moy Rywal, czyli przeciwnik zawistny. CoqMinNic C6.