Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

SYLEN, SYLENUS

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach
Słowniki nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1625
Formy gramatyczne
lp M. sylen  
sylenus  
D. sylena  
lm M. uż. nosob. syleny  
Znaczenia
mit.  »bożek grecki, bóstwo wegetacji; półkoń-półmężczyzna«
  • – Po nim Bachin/ Satyrow tłumy zwykłe wtropy: Krom Sylená; tráfił ten na Phrigiyskie chłopy/ Winem y láty zmorzon; ci go záchwyćili/ Y pod wiency do krolá Midy prowádzili/ Ktoremu był Orpheus Trácki wzdał świątośći Bachowe z Ewmolpem wraz/ z Cekropiyskiey włośći. OvŻebrMet 270.
  • – Ten/ co piękne tworzył Pieśni/ Wiekopomniec Stárzec leśny/ Silen między Nimfy bywał/ I swe z nimi społki miéwał. GawDworz 47.
  • – lákoż mu cieszko dopinaiąc, I na Firleia Wodza naywyszego impet. I na iego Kwátery gwałtem sie wdzieraiąc, Silen był niepomału: by nie Starzec żywy, Sam gromiąc, sam przywodząc, z-tey go zapalczywy Zbił Imprezy; á iednak gdyby w-tym obrocie Miał bydź dłużey, przy swoiey starozytney Cnoćie I Mestwie doświadczonym, boday strzymał dali. TwarSWoj 58.
Związki frazeologiczne

  • Sylen(us) alcybiadesowy:
  • »o kimś mało atrakcyjnym zewnętrznie, ale bardzo wartościowym«
    • SIlleny Alcibiádesowe Pisárze Greccy/ zowią te ludźi ktorzy z twarzy nieznáczni będąc/ wielkie cnoty y dáry wewnątrz pokrywáią/ iákich ludźi iest niemało: y pospolićie káżdy dobry/ vczony/ pobożny człowiek táki StarPopr 77-78.
    • – Krol Antigonus, máiąc ná bieśiedźie Hetmány/ Rotmistrze y Dworzány swoie/ wezwał też był ná tę biesiádę y Euripidesá Poetę/ ktory by kąská Dworskich sztuk nie vmiał/ ále też był Syllenus Alcibiádesow. StarPopr 79-80.