Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

*BURKUŁAB, *BURKUŁABA

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Warianty fonetyczne: *BURKUŁAB || *BURKUŁABA, *BURKALAB
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI (burkułab, burkołab), SWil (burkałab)

Nienotowany w słownikach:
SStp, Kn, T, L, SW, SJP

Formy gramatyczne
liczba pojedyncza
C.   burkułabie
N.   burkułabem
liczba mnoga
M. uż. nosob.   burkalaby
N.   burkułaby
Etymologia
Znaczenia
»urzędnik mołdawski z atrybutami kasztelana (komendanta) twierdzy, sędziego powiatowego, burgrabia«
  • – Vtráciłáś Rzeczpospolita Patrem Patriae tákiego/ od ktorego siły y potęgi Bułaty Turskie/ Burkálaby y Dzidy Tureckie tępiáły. WojszOr 148.
  • – [...] Ztą Raduł, do Wezera, gdy wraca nowiną Posłowie tesz doswego Namiotu się kiną I ledwie się rozgoszczą: ledwie za Warcaby Siędą: ali Weweli z dwoma Burkułaby Przyszedszy: wsekrecie ich y prosi y radzi [...]. PotWoj 188.
  • – [...] Skoro po nabozenstwie: wszyscy przed namioty Krolewicaprowadzą: Gdzie one Rhamoty Katerdziey, Ban Wołoski, dopodpisu poda Podczaszemu: y pierwsza, wczym zawisła zgoda zamek Chocimski: z ręku Silnickiego bierze I oddaBurkułabie: doznanemu w wierze ImieniemRadułowem [...]. PotWoj 204.
  • – Stanisław Kopycki w roku 1577 z Kozakami Podkowę na Hospodarstwo Wołoskie wprowadził, y od niego Chocimskim Durkułabem [!] był uczyniony. NiesKor II 599-600.