Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

ŻNĄĆ, ŻĄĆ

czas. ndk
ZALĄŻEK ARTYKUŁU HASŁOWEGO
Warianty fonetyczne: ŻNĄĆ, ZNĄĆ
Notowanie w słownikach
Słowniki nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1621-1643
Formy gramatyczne
żnąć  
lp 1. os. żnę   || znę  
3. os. żnie  
zenie  
żnie  
lm 1. os. żniemy  
3. os. żną  
lp 2. os. żnyj  
żnąc   || znąc  
Znaczenia
hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicji
  • ~ Żnę/ Meto [...]. Kn 1442.
  • ~ Siékę owiés/ v. Znę. Kn 995.
  • ~ Oracze pracują. Ludzie pilno żną. BorzNaw 72.
  • ~ Umarła ziemia wszytkich oraczów swych żywi, Wżdy żaden stan nie może od nich żyć poczciwiej; Przecież to Bóg w zakon swój przez Mojżesza włożył, Żeby jej nie odzierał człek ani ubożył, Nie przy samej żnąc ziemi, żeby, ją ugorząc, Dał odpocząć, nie co rok siejąc, radląc, orząc. PotMorKuk III 85.
  • ~ Zalecić Podstarościom bardzo zebranie krescencyi wczesne, snopy każąc żąć, wiązać pomierne, zbytkow zpoddanemi nie czyniąc: bo potym nie wymłacaią dobrze chłopi, á wożąc, wozy sobię łamią, bydlęta zrywaią, albo mało biorą. ChmielAteny III 417.
Podhasła

ŻĘTY


im. przym. bier.

Formy gramatyczne
Najwcześniejsze poświadczenie:
1754
Znaczenia
hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicji
  • – Piwo by nie kwaśniało, chmielu dodaią wiele, dobrze warzą, słud omłacaią, nic blisko niego nie stawiaią kwaśnego; palą lipę na popioł, mieszaią z breczką, leią wdrugie piwo: albo tłuką pszenicę z drożdzami zmieszaią, ták piwu zadaią; w kwaśnieiące, co raz rzucaią swieże iaie kurze; owies zielony żęty y w snopku w beczce powieszony, od kwasu go prezerwuie, iako y piołun wnie kładziony. ChmielAteny III 455. ChmielAteny III 455.

*ŻNĄCY


im. przym. czyn.

Formy gramatyczne
lp N. m żnącym  
Najwcześniejsze poświadczenie:
1754
Znaczenia
hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicji
  • – BOG to słońcem swoim ogrzewa, coś ty posiał, deszczem swoim skrapia, żeby nie uschło, ale centesimum przyniesło fructum; BOG pilnuie od burzy, gradu, zgnilizny; á co większa z tobą orzącym orze, z sieiącym sieie, z żnącym żnie, bo: in Eo vivimus, movemur, et sumus. ChmielAteny III 499.