Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BLUĆ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn, T, L (XVI-XVII), SWil, SW

Nienotowany w słownikach:
SJP

Formy gramatyczne
bluć  
lp 1. os. bluję  
3. os. bluje  
lm 3. os. blują  
blując  
Znaczenia
1. »zwracać przez usta zawartość żołądka, wymiotować«
  • Bluię/ vide Womitowáć. Kn 36.
  • – Ożrálcy/ Pijánicy/ opijáją (ożyráją) się/ [...] taczáją się/ [...] blują. KomDobrOrb 287-289.
  • – Pierwszy piiak iest mądry [...] Nálazł się też dwánásty, (ni bárełá) bluie, Ostátni iák furyat, ludzi nápástuie. CompMed 85.
2. »wyrzucać z ust np. flegmę, ślinę albo krew«
Rekcja: co, czym

  • – Węże [...] Ropą bluiąc/ srogimi błyskáły ięzyki. OvOtwWPrzem 163.
  • – [Euryt] winem/ y mozgiem/ y krwie káwálcámi Bluiąc/ pospolu wszystkim/ ráną/ y ustámi: Leżał. OvOtwWPrzem 481.
Przenośnie
  • Sycylská Etná [...] okrutną swą gębą srogi płomień bluie.OvOtwWPrzem 196
Użycia metajęzykowe
  • - Verba in uię definentia [...] mutant uię in owałem; e. g. pilnowałem [...] à verbo pilnuię. Verba tamen bluię, czuię, pluię, szczuię, truię, żuię formant praeteritum in ułem: e. g. plułem. WojnaInst 83-84