Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

*ADMIRACYJA

rzecz.
ż
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Warianty fonetyczne: *ADMIRACYJA, *ADMIERACYJA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
L (admiracya; bez cyt.), SWil (admiracja), SW (admiracja), SJP (admiracja)

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn, T


Najwcześniejsze poświadczenie: 1733
Formy gramatyczne
lp D. admiracyi  
B. admiracyją   || admieracyją  
N. admiracyją  
Ms. admiracyi  
Etymologia
łac. admiratio
Znaczenia
1. »podziw, zdumienie; uwielbienie«
  • – Z admiracyą cały uyrzał swiat nayiasnieyszego całego firmamętu planetę [Jezusa]. MikSil 283v.
  • – Dziwna to rzecz ale większey godna admiracyj owego widoku reprezentacia ktora w Nayswiętszym chlebie Eucharystycznym [...] stała się. MikSil 292.
  • – HENRYK WALEZYUSZ [...] záproszony przez 13. Posłow Polskich [...] piękną mowiących Łaciną, Fráncuzczyzną, Włoszczyzną, Niemczyzną, co w nie máłey u Fráncuzow było admirácyi ChmielAteny II 354.
  • – Okręty, barki, ná dnie samym w momencie osychały z admirácyą y pociechą Spektatorow. ChmielAteny II 93.
  • – JANOWI III. Krolowi [...] przyniesiono rzecz ádmiracyi godną, Szczupaka zębámi Lisa záżartego, i ták wraz z Lisem przyniesionego. ChmielAteny I I, 479.
2. »osłupienie, odrętwienie, trans«
  • – Niektorzy z nich [Turków] tancuią, ale manierą osobliwszą, dziwnie prętko. Kręcac się, nágle zástanawiáiąc, w iákąś admirácyą wpádaiąc. ChmielAteny II 494.
  • – Nie máłego podziwienia godne Kámienie owe w Indyi Ludzi przy sobie stoiących y ná się pátrzących w Admierácyą y niemotę podáiące. ChmielAteny I I, 562.