Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BŁOCKO

rzecz.
n
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SStp, L (XVII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SXVI, Kn, T

Formy gramatyczne
lp M. błocko  
D. błocka  
N. błockiem  
Ms. błocku  
lm M. błocka  
Znaczenia
1. »ziemia rozmokła, tworząca gęstą, lepką masę; szlam, osad na dnie rzeki«
  • – Po mnie práwie iako po lichym błocku depcą [ludzie]. BanHist 170.
  • – Będzie zimá [...] owe błocká smrodliwych káłuż [...] wybieleią, śniegiem się pokryią. MłodzKaz II, 413.
  • – NIL Rzeká iák opadnie, w błocku się nákształt wieprzow nurzáią [krokodyle]. ChmielAteny I I, 477.
2. »obszary, miejsca grząskie, bagna, mokradła«
  • – GASCHIS [...] Coenosus locus [...] BŁOCKO mokrość, bágno mokradlá, wodą zlane mieysce. DanKolaDyk II, 80.
Przenośnie
  • Doświadczyłem, że białogłowa, iest to ni twoia káłużá, iárugá, błocko [...] Iáko niewod iák przechodzących łowi.MłodzKaz III, 101
3. przen. »upadek moralny, grzech, zło«
  • – [Kasper Drużbicki] kapłanem zostawszy, dał mu BOG [...] dar na wydzwignienie tych, ktorzy w brzydkim grzechow cielesnych błocku ulgnąwszy, ciężko im z niego wybrnąć. NiesKor II 89.
4. przen. »co bezwartościowego, marnego, nietrwałego; materiał, z którego zbudowane jest ciało ludzkie, świat«
  • – Iestem człowiekiem z ziemi/ błockiem z błocka. BanHist 124.