Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

DEKLAMOWAĆ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, Kn, T, L, SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp

Formy gramatyczne
deklamować  
lp 1. os. deklamuię  
lm 2. os. deklamujecie  
deklamowano  
Etymologia
łac. declamare
Znaczenia
»wygłaszać, odczytywać, recytować«
  • Deklamuię/ vide Krásomówskié się ćwiczę. Kn 119.
  • – Studęci, którzy stipendia biorą powinni Oratiey deklamować; jest ich 4. GollPam 18.
  • – Na ten czas po Ulicach Gazety Spiewano na Bulwarkach ie de Clamowano. PasPam 277v.
  • – Nie ták to, iáko dzisia bywało, tylko mi, Zá złe nie mieć: Pánowie proszę Galántomi. Ktorzy Ciceronowym, ná kazdy dzień stylem, Nie odnowiwszy sławy, Domow swoich tylem, Deklamuiecie licząc ktore iuż z pámięci, Czas wyskrobał, Infuły, bułáwy, pieczęci. PotPocz 143a.
  • Deklamuię; krasomowskie się cwiczę. sih im halten der Reden üben. déclamer; s'exercer à haranguer. T III 215.