Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

*ŻELEŹCE

rzecz.
n
ZALĄŻEK ARTYKUŁU HASŁOWEGO
Warianty fonetyczne: ŻELAZCE, ŻELEZCE, ŻELEŚCIE, ŻELEŹCE, ŻELIŚCIE
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SStp (żelaźce), Kn (żelezce), T (żeleście, żelezce), L (żelezce, żeliszcze), SWil (żelezce, żeleźce), SW (żeleźce, żelezce, żeliszcze), SJP (żelazce, żelezce, żeleźce)

Nienotowany w słownikach:
SXVI

Formy gramatyczne
lp M. żelezce   || żeleście   || żeliście  
D. żelazca  
N. żelezcem  
lm D. żelezca  
Ms. żeleźcach  
Znaczenia
hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicji
  • – Rzeczy w ciele tkwiące/ iáko żelezcá/ kule/ darnie/ skłá/ gwoździe/ etc. sam przez się plastrowány/ wyciąga z głębia ná wierzch. SyrZiel 221.
  • Żélézce strzały/ włocznié etc. Sicilices latae velitum [...] Sicila [...] v. Strzały żélézce. Kn 1418.
  • – Naiásnieyszy Domie Rákuski/ twemu Orłowi tylko widzę po grotách/ po żeleźcách/ po páłászách/ po koncerzách latáć przystoi. WojszOr 19.
  • – Co raz to strzała okrutna iako powerek padnie między nas czasęm wszeregi czasem tez przed szeregi zeliscie [!] iako siekacz. PasPam 106.
  • – Porwie się do Łuku [...] iak wytnie Pana Cesarza wbok az drugim Bokiem zelezie [!] wyszło zabił. PasPam 189v.
  • – MA bydź podkowa biała, do gory góry [góra:subst:sg:gen:f] bárkiem, ni brama wystáwiona, krżyż złoty u niey ná wierzchu, y srzodku, w posrzodku podkowy strzałá biała albo bełt, żelezcem ná doł, w polu błękitnym, w hełmie skrzydło sępie, á przez nie strzała z żelezcem Doł w prawą obrocona NiesKor II 48.
  • – Andziar turecki, w blachmal oprawny, z pozłotą, u którego rękojeść kościana. Andziar drugi, cały słoniowej kości, bez żelazca. RuchSkarbGęb 170.