Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

ŚWIERGOTAĆ

czas. ndk
ZALĄŻEK ARTYKUŁU HASŁOWEGO
Warianty fonetyczne: ŚWIERGOTAĆ, ŚWIEGOTAĆ, ŚWIERKOTAĆ
Notowanie w słownikach
Słowniki nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1606
Formy gramatyczne
Znaczenia
hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicji
  • ~ [...] zaczym rozumiem, że cnoty swojej nie zawiodę, która z temi burdami, jako oliwa, gdy się z wodą zmiesza, nigdy pospołu nie będzie, ani w te bałamuctwa wdawać się chcę, ani o tych rzeczach świegotać, przestając na swojej kondycyej. JazStadListyCz II 176.
  • ~ Właśnie, właśnie świergoczą naśi dźiśieyśi Poetowie, ktorzy głosem nie wdźięcznym málo wyśpiewawszy, ledwie nie zdycháią od głodu. AndPiekBoh 16.
  • ~ Nikt tu ścian nie podpiera/ nikt pochlebnych piesni Przy lutni przyśpiewywa. Oprocz czásem leśni Sátyrowie zagędzą/ a ptaszętą drobne Koło okien świerkocą. TwarSPas 41.
Podhasła

ŚWIERGOCĄCY


im. przym. czyn.
Warianty fonetyczne: ŚWIERGOCĄCY, ŚWIEGOCZĄCY

Formy gramatyczne
Najwcześniejsze poświadczenie:
1698
Znaczenia
hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicji
  • – Zaledwie sie zmieści W jego głowie, co to jest; nawet przebierany Głos rożnie świergocących dzwonkow podejrzany Jest mu, iż jego własne są oblubienice. KorczWiz 77.
  • – Sejm ów polski na hollenderskim od jakiegoś kuglarza reprezentowany teatrum, który wór wróblów świegoczących wysypał, a gdy te z niezmiernym hałasem porozlatywały się po izbie i każdy w swą stronę uleciały przez okna, spektatorowi powiedział, że to jest sejmu polskiego obraz, że taki sejm widział w Warszawie. KonSSpos 175.
Odsyłacze