Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

ŻUBR

rzecz.
m
ZALĄŻEK ARTYKUŁU HASŁOWEGO
Warianty fonetyczne: ŻUBR, ZUBR
Notowanie w słownikach
Słowniki nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1609
Formy gramatyczne
lp M. żubr   || zubr  
B. uż. żyw. żubra  
N. żubrem  
lm M. żubry  
D. żubrów  
B. uż. nosob. zubry  
Znaczenia
»potężne zwierzę o szarobrunatnej sierści i dużej głowie z krótkimi rogami żyjące w puszczy«
  • – W puszczach znajdują się żubry/ woły i konie dzikie. BotŁęczRel I 129.
  • Zubr/ Bison, ontis. [...]. Kn 1453.
  • – Milej mu było, siedząc u aońskiej studnie, Płaskim głosem wykwintnie zaśpiewać w południe, Abo trąbę i stalną wziąwszy rohatynę, Bieżeć z myśliwą siostrą w moskiewską krainę I tam zabijać zubry, tury i niedźwiedzie, Niżeli przy podwice siadać na biesiedzie. ZimSRoks 13.
  • – Odwracasz oczy swoje, nie chcesz być widziany, jakoby gniew Twój nie był nigdy ubłagany; jak przed nieprzyjacielem umykasz z daleka i jak ów, co przed żubrem pienistym ucieka. HugLacPrag 47.
  • – Tám zkazano ná ogień całkiem báwołu/ Z nim ze y żubrá pospołu. KochProżnLir 202.
  • – Za darowanego czarno-strokatego żywego niedźwiedzia najjaśniejszemu monarsze naszemu dostałem był kilka żubrów . Lecz mi wraz w pierwszym roku krowa niepotrzebne raritas dwugłówne i ogonne urodziwszy żubrzątko, same co do jednego wypadli. Którym to zabobonom ile ja mniej wierząc, zarazie na okół padnącego bydła barziej tę mą szkodę przypisuję. RadziwHDiar 182.
  • Żubr, ein Aủr,Ochse, BierSłowa 383.
Informacje dodatkowe
Wariant ZUBR był (wg Brücknera) pierwotny, a ŻUBR to hiperpoprawne odmazurzenie.