Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

ŻURAW

rzecz.
m
ZALĄŻEK ARTYKUŁU HASŁOWEGO
Warianty fonetyczne: ŻURAW, ŻÓRAW, ZORAW
Notowanie w słownikach
Słowniki nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1609
Formy gramatyczne
lp M. żuraw   || żóraw   || żoraw  
B. uż. żyw. żorawia  
Znaczenia
1. »ptak«
  • – Rybitwy łowiąc ná ieźierze poimáli ptaká/ tákiey fárby/ y ták wielkiego iáko żoraw/ lecz postępki miał nigdy niewidáne: posłáli go do krolá/ y bárzo go nim záfrásowáli. BotŁęczRel V 30.
  • – Nie tak wesoło swe wykrzyka hymny Żuraw, kiedy kraj opuściwszy zimny, Pełen nadziei lepszych dni, tam leci, Kędy cieplejsze światła Febus nieci; ZbierDrużBar II 609.
2. »urządzenie«
  • – W tył stajni studnia odylowana, była w niej pompa do wody nalewania bydłu; złupała się — jest jeszcze pręt żelazny i węboruszek przystawiony; przy niej żóraw z drągiem i kubłem okowanym. InwChełm 25.
  • – Wiek Wiek [wiek:subst:sg:nom:m] starożytny nieznaiąc prochu dzilnie y odważnie, dobrze po całym uzbroiony ciele, nacierał smiele y dokazywał wiele: kruszył Taranami naywiększe mury, zapalał Miasta, to ogniem do strzał przywiązanym: to przez mury wrzuconym; na ktore ascendise było vicisze: do czego machin żurawiami zwanych, to iest wież drzewianych zażywano, podkopywano naygłębiey, przebiano mury, y tym sposobem wchodzono do miast y Fortec. ChmielAteny III 26.
3. »gra?«
  • – Kąt drugi máć nieszczesna Pigmea/ porwáłá: Ta gdy z Iunoną w szránki zaszedszy przegráłá/ Szła w żorawia/ y z ludem swym muśi się wadźić. OvŻebrMet 139.