Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

MARGRAF

rzecz.
m
ZALĄŻEK ARTYKUŁU HASŁOWEGO
Warianty fonetyczne: MARGRAF, MARGRAFF, MARGRAW
Notowanie w słownikach
Słowniki nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1665
Formy gramatyczne
liczba pojedyncza
D.   margrafa ||   margrawa
liczba mnoga
D.   margraffów
Znaczenia
hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicji
  • – Podzźe do Zákrystyiey gdźie Kośćielne leżą áppáraty/ obaczysz ná práwy ręce Conterfekt Margrafa z Baden, oraz y dźień/ iáko tám przyiechał/ y swoiey drogi odpráwił Votum Roku 1584. DelicWłos 42.
  • – To rzecz osobliwsza w tym Krolestwie, że żadnych oprocz Senátorskich. Ministrowskich y woiennych, nie masz Honorow; aliàs nie znáią tam Margraffow, Graffow, Baronow: samą zácnością z Antenátow longa serie ná siebie spływáiącą, distingwuią się y chlubią. ChmielAteny II 265.
  • – Ci księża już są tam wprowadzeni temu wiek szósty, na miejscu przed nimi będących o. o. benedyktynów, razem z opatem wyniszczonych 25 dusz, to jest żywo zamurowanych z rozkazu natenczas udzielnie panującego wielkiego margrawa i księcia całej Morawii, Otto nazwanego ut fert fama i koście z szmatami habitów dotąd się znajdujących za obrazem w kaplicy nazwanej de penitencia, po lewej stronie ołtarza w framudze. RadziwHDiar 162.