Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BURZYCIEL

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, Kn, T, L (XVI-XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp

Formy gramatyczne
lp M. burzyciel  
D. burzyciela  
N. burzycielem  
Ms. burzycielu  
lm M. burzyciele  
Etymologia
Znaczenia
1. »ten, kto burzy, niszczy, pustoszy co, występuje przeciw komu, czemu, zwalcza kogo co, pogromca, zdobywca, zwycięzca«
  • – Iuliusz Cezár/ wielki on świátá burzyciel/ chwalił sie niekiedy strofuiąc Hiszpany/ co byli rebelizowáli. WargRzym 118.
  • – To rozumiem: co popadáią Domu Duchá S[więteg]o burzyciele/ to co ponoszą członkow Chrystusá Páná szpeciciele. KalCuda 208.
  • – Męstwá tego/ y tey śmiáłości zápał ná Ferdynándzie Trzecim nieprzyiacioł Páństwá Rzymskiego burzycielu/ y teraz świeci. WojszOr 32.
  • – Trupem zbitem by mostem Gello rzekę schronił Sagunty Burzyciel w sławnej Kartaginie. DrobOpow 73.
  • EXTERMINATEUR [...] NISZCZYCIEL niszczący wytępiaiący. Burzyciel pustoszyciel. DanKolaDyk I, 568.
  • – Jest to pan możny, Dziedzic ziemskich włości, Burzyciel rzeczy, przeciwnik natury [czas]. DrużZbiór 297.
  • Burzyciel, zburzyciel. Zerstörer. boulverseur, renverseur, destructeur. T III 91.
2. wojsk.  »machina wojenna do burzenia murów, taran«
  • – Táran woięnny/ Aries [...] Machina bellica muralis [...] Burzyciel miast. Kn 1136 [1126].
  • Burzyciel/ zburzyciel/ Euersor vrbium: extinctor patriae, Cicer. Demolitor murorum, Vitru. Vastator Troiae, [...] Expugnator coloniarum. Kn .