Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BUNTOWNICZY

przym.
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
L (XVII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn, T


Najwcześniejsze poświadczenie: 1632
Formy gramatyczne
lp M. m buntowniczy  
ż buntownicza  
D. ż buntowniczej  
N. ż buntowniczą  
lm D. buntowniczych  
Znaczenia
»mający charakter buntu, rebelii, spisku; skłonny do buntu, podnoszący bunt, zbuntowany«
  • – Niepráwość codzienna/ nábożeństwo wygnáne/ herezya zostáwiona; tákie zálecenie dał Religiey swoiey sam Luter/ wász ociec. Y macież z to serca/ abyście Biskupy y Senatory násze do ták buntowniczey niezgodney ligi námowili? BirkEgz 11-12.
  • – Tak ci sie był Kiedys y Catilina hardy z buntowniczą imprezą swoią na Oyczyzne naszą lekkomysnie porwał; ale tez wkrotce za to pod ostrą siekiero [...] Cicerona, krnąbrnego łba y Woyska swoiego postradał. SzołHist 14.
  • – Karol [...] responsy od niewiedzących co sie dzieie odebrawszy wrocił się do Bruxel y Margrabi oddał, tryumfowała ta Strona buntownicza ze przez iednego laika tak wiele dokazała. HistŚwież 113.
  • – Homines Gentes celebres [...] Buntowniczy kozak. MikSil 70v-71.