Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

AKLAMACYJA

rzecz.
ż
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, L (XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, Kn, T

Formy gramatyczne
lp M. aklamacyja  
D. aklamacyjej  
aklamacyi  
B. aklamacyją  
N. aklamacyją  
Ms. aklamacyi  
lm M. aklamacyje  
D. aklamacyj  
B. aklamacyje  
N. aklamacyjami  
Ms. aklamacyjach  
Etymologia
łac. acclamatio
Znaczenia
»ustne lub pisemne wyrażenie uznania, dezaprobaty lub innych uczuć«
  • – Jedni chwalili z aklamacyą ich [bojarów] czułość i dziękowali, drudzy, trochę rozumniejszy, milczeli. NiemPam 96.
  • – Niewdzięcznie to pismo [list od arcybiskupa] było przyjęte i acz aklamacyj obraźliwych nie było, po cichu jednak niekontentencyję wielką w rozmowach swych powiadali [uczestnicy zjazdu]. AktaPozn I/1 351.
  • – [...] baczę, że mię niechętne języki nie przestają do W.K. Mości [...] udawać. Tak częste na hetmana [...] czynić aklamacye [...] nie wiem co jest inszego, tylko bardziej sobie smakować kiedy nieprzyjaciel rozpościera się w państwach W.K. Mości, niż kiedy się ztąd za odwagą i usługą rycerską wybiera. RadziwKSprawy 158-159.
  • – Párki ách párki! non ad parcendum natae, ale ad trucidandum enutritae Y tákżeście miáły prędko Koroną Polską zátrząsnąć? Y tákżeście niespodzianie Naiásnieyszey Ceciliey Renaty berło Krolewskie/ á oraz y Koronę popiołem miáły potrząsnąć? Y tákżeście nád nádzieię y oczekiwánie/ pod czás wesołych á Boskich tryumphálnych ákklámácyách/ niebieskich przyszłych hármoniách/ miásto wdzięcznego y wesołego Alleluia, ná pokoiu Krolewskim smutnemi koncertámi certuiąc/ Requiem żałosną ná instrumentách meláncholicznie zábrzmiewawszy przypiewáć miáły? WojszOr 6.
  • – Oyczyzna [...] dnia dzisieysze[go] od smierci zabite[go] Ciołka na tym załobnym theatrum przy smutnych acclamatiach wystawuie. HerbOr 396.
  • – Na Malowawszy termini Imagini przy nim [arcybiskupie Albercie Morgony] Smierc s taką aclamatią Abo Nouatią [Notatią]: Nullo Concedo. Protestuie się ze zadnych respektow Napurpury [...] Miec nie chce. HerbOr 571.
  • – Prziiezdzaiąc do Padwi, Academici i niektorzi ex Nobilitate Patauina dobrzi prziacielie moi, ztrąbami, bembnami, i acclamatiami Viua, Viua Signor Caualero (iest u nich we zwyczaiu tak applaudere) potykali, i asz do gospody od bramy począwszy, odprowadzili. VorLetSkarb 102.
  • – Káwálkatá Krolewska byłá ozdobna bárdzo/ á liczono miédzy nimi czterdzieści y kilká Tytulatów. Skonczyła się záś z wielkim áplauzem/ y z áklámacyámi pospolitego ludu/ ktorego Kościoł Abbatiae Vest-Monasteriensis lub dosić wielki/ nie był iednák capax mnogości ogárnąć. MerkPol 231.
  • – Przypadek Brantów w strzelaniu. Acclamatia autorowa na to. BorzNaw 161.
  • – Stawam tedy z powinną oboygu rewerencyą krotką prawey wdzięczności przydawszy aklamacyą. PisMów II 354.
  • – By mię dobrze bowiem albo roźlicznym kwieciem wzorzyste i iako w-nowe smáragdy ozdobnie rozzieleniałe pola. abo nowa ná powietrzu chwalebnym świętom słodko przyśpiewaiących ptasząt melodia nie ciészyłá/ ieszcze by mi do wesołych aplauzow i aklamácyey nowo w sercu wzniecona radość nie mały pochop dałá tym samym/ że przy tey chwalebney Boskiego tryumfu Vroczystości ná miłe zdrowie W. M. P. i O. patrzę. PisMów II 365.
  • – Na Imp Patkula była wielka acclamatia [...] że będąc origo omnis mali i wojny szwedzkiej autor, ważył się tu comparere. DiarSejm 255.
  • – Imie moie niesłusznemi carpebatur [przez przeciwników na sejmiku] acclamatiami. RzewKor 32.
  • In reliquo kule ogniste rożne ognie z siebie wydawaiące z Moździerzow przy akklamacyi [...] pospolstwa. GazPol 1736/94, 2.
  • – Dawnych czasow Anglikowie z tyle kwiatow, ile w Anglii Prowincyi, wieniec uformowawszy [...] ná głowę Krolow kładli pod czas intronizacyi, czyniąc aklamacyą: Regno coronaris, vive. ChmielAteny II 278.
  • – Teodozyusz młodszy Cesarz Cyrusá Pannopolistę uczynił Kommendantem Miastá, á bardziey Budowniczym, ktory in spatio 60. dni mur trzeci dał od Morza, zá co gdy Cyrusa ná publicznych theatrách enkomizowáli Obywátele z aklámacyą táką: Constantinus Urbem condidit, Cyrus renovavit. ChmielAteny II 458.
  • – Zamoyski Hetman i Kanclerz W. K. na ten czas Starosta Krakowski, osobliwszym sposobem złapał tegoż Samuela Zborowskiego, i osądzonego na dawnym Seymie exekwować i ściąć kazał w Zamku Krakowskim, o co na przyszłym Seymie były wielkie akklamacye [...]. ŁubHist 67.
Związki frazeologiczne

  • udać się do aklamacyi:
  • »odwołać się do głoszonej opinii«
    • Udali się [stronnicy Marcina Silnickiego] do akklamacyi, poczciwem ludziom zacnym i domów starożytnych zadawając nieosiadłość. AktaKrak I 239.