Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

DWIEŚCIE

licz.
ZALĄŻEK ARTYKUŁU HASŁOWEGO
Notowanie w słownikach
Słowniki nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1614
Formy gramatyczne
M.   dwieście
  dwie ście
D.   dwóchset
  dwóch set
  dwustu
  dwu set
C.   dwom set
B.   dwieście
  dwie ście
mos   dwuset
  dwóchset
N.   dwiema sty
Znaczenia
hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicji
  • – A zá Tyberiusá było ludźi w Rzymie szesnaśćie kroć sto tyśięcy/ dwie śćie dźiewięćdźieśiąt ieden. CezPiel 35.
  • – Nálázło sie że ten miał więcey iego więźniow sto czterdźieśći y śiedm/ á widząc że Senat Rzymski (do ktorego on słał częstokroć w tey sprawie) nic nie postánowił/ posłał syna do Rzymu/ y kazał mu przedáć iednę swoię máiętność: zapłáćił swym własnym/ dał sześć tyśięcy y dwie śćie dukatow/ to iest grzywien nászych zá one więźnie. CezPiel 36.
  • – Potem kiedy na konia chciał znowu wsieść swego, Nie postrzegł, jako z ręku wnet się wyrwał jego I ucieka wciąż pędem; ten wołając goni, W ciasnych miejscach przebiega i ucieczki broni. Nakoniec poimał go, lecz śladu dawnego Już nie najdzie, choć do dnia szukałby sądnego, A raczej we dwuset mil prostą drogą będzie, Niż krążąc Rodomonta najdzie i dojedzie. ArKochOrlCz II 349.
  • – Podźmy do więźniow narodu nászego w niewoli Tátárskiey będących/ ktorego nam ná sto czerwonych złoty szácuią/ to muśisz się zdobywáć ná złotych cztery stá/ pięć set/ cobyś odpráwił to dwiemá sty/ y muśisz ná cztery stá złotych/ dziśięć łászkow żytá wymłoćić/ cobyś mogł to odptáwić łásztwow piąćią/ kiedyby czerwony złoty był po kopie. GostSpos 18.
  • – Nie jest tak bezpieczny i niestraszny cel kopijnik w potkaniu jako zwiérz strzelcowi; jeśli tedy na łowiech z dwustu tak mało szkody bywa od strzelby, cóżby te karabiny zbrojnemu na koniu dobrym potykającemu się wadziły, mogłyby w gromadzie którego z konia zrucić albo i konia zabić [...]. PacOb 72.
  • – Lat około dwu set/ iáko Synod Florentski iest obchodzony/ á żadney narod nász Ruski wiádomośći o tey tákiey ná nim stáłey sie tyrániey/ áż po wiek nász nie słychał: teraz oto przez Kleriká/ y tego bezimiennego słyszy. SmotApol 80.
  • – Po brzegách ábo kráiách do kołá było/ do dwuch set z wosku białego świec/ po trzy funty káżda/ iáko gwiazdy iakie rozstawione ná lichtarzách rozmaitey formy/ wielkich y małych/ iedne toczone/ iedne skłádáne. RelBar D.
  • – Bo sam Dumoulin wziął już siedmset kilkadziesiąt złotych, jako mi powiadają, rachując sobie na każdy kwartał po dwóchset pięćdziesiąt złotych. SobJListy 447.
  • – Jednak kiedym pozwany, nie będzieli kwitu, Trzeba mi dwom set grzywien lepszego odbytu, Nie Waszmości na prawo. PotMorKuk III 273.
  • – Szło za nim dwieście dragonii jego nadwornej, ludu wybornego. MatDiar 575.
  • – W Wigilią śmierci jego, Sobieski Hetman zbliżył się z Woyskiem pod Chocim, dzień zaś śmierci Króla z Woyskiem Tureckim okopanym począł się strzelać z Armat, pierwsze straże ich zniósł, na zajutrz Attak przypuścił, i szczęśliwie zniósł nieprzyjaciela, na 60000. trupem Turków położywszy, á swoich nie stracił nad dwieście, prócz wielu w rzece potopionych zagonionych za nieprzyjacielem, Hetman i daley ku Konstantynopolowi chciał woynę prozekwować, ale śmierć Królewska obwieszczona w Woysku strwożyła Woysko, które się rwać poczęło do Domów, á Hetman za niemi na obrady Seymowe. ŁubHist 113.
  • – Te ostatnie tak silne są, iż nie tylko drzewa od dwuchset lat z korzeniem, ale też skały wywracaią. BohJProg II 256.