Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

AKOLIT

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, Kn, T, L (XVI, XVII), SWil, SW

Nienotowany w słownikach:
SStp, SJP

Formy gramatyczne
lp M. akolit  
N. akolitem  
Etymologia
śr. łac. acolitus, z gr.
Znaczenia
relig. »kleryk mający jedno z niższych święceń«
  • – Miałem był księdzem zostać, jużech akolitem, Co pocznę, wszystko dobrze, tak tym, jako i tym, Trafia mi się po prawdzie niezła prowizyja, Ba i gniewa się czasem, gdy ją człowiek mija. SynKlechGrzesz 391.
  • Akolit/ Acolythus. Kn 5.
  • – Gdy Acolit niesie swice zápalone w Cerkwi/ znáczy Swiętą Chrystusá Pána Nowego Testámentu náukę/ prawdę iey oświadcza; boć nie ná co inszego dáię się z nowo okrzszczonym swicá/ tylko ná oświadczenie prawdy náuki Chrystusowey ktorą przyięli. KalCuda 198.
  • Akolit/ Acolythus. DasHünDict nlb..
  • Acolythe [...] Acolythus [...] AKOLIT sługa kościelny ktory odprawuie powinność pierwszego święcenia między czterema święceniami mnieyszemi w Kościele. DanKolaDyk I, 35.
  • – Akolita, Akolit. ein Acolit. un Acolite. T III 3.
Użycia metajęzykowe
  • - Substantiva nomina [...] Akolit Akt Aktá pl Aktor Affekt Aforyzm [..]. WojnaInst 157-158
Odsyłacze