Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

GARDZIĆ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach
Słowniki notują
Formy gramatyczne
bezokolicznik
  gardzić
czas teraźniejszy
lp 1. os.   gardzę
2. os.   gardzisz
3. os.   gardzi
lm 2. os.   gardzicie
3. os.   gardzą
czas przeszły
lp n 3. os.   gardziło
lm mos 3. os.   gardzili
czas przyszły złożony
lp zneut 2. os.   gardzić będziesz
imiesłów współczesny
  gardząc
Znaczenia
»lekceważyć kogo lub co, nie szanować kogo lub czego; odrzucać kogo lub co z pogardą«
Rekcja: kim, czym || kogo, co

  • – Iezuici innymi zakonniki, y Akademiki, także y księżą swiecką gardzą. SzemGrat 15.
  • – Ani przestawáli ná rádzie mojey: ále gárdzili wszelką kárnością moją: BG Prz 1:30.
  • – BOjaźń PAńska jest początkiem umiejętności: ále głupi mądrością y ćwiczeniem gárdzą. BG Prz 1:7.
  • – Kto was słucha/ mnie słucha: á kto wámi gárdzi/ mną gárdzi: á kto mną gárdzi/ gárdzi onym/ ktory mię posłał. BG Łk 10:16.
  • – Przetoż tak mówi Święty Izraelski: Iż gardzicie tem słowem, a ufacie w potwarzy i w przewrotności, i spolegacie na niej: BG Iz 30:12.
  • – Y rzekłbyś: O jákożem miał ćwiczenie w nienawiści: á strofowániem gárdziło serce moje! BG Prz 5:12.
  • Gárdzę/ pogardzam/ nié ważę sobié. Huc refer: figę pokazáć/ Prztyknąć/ etc. Aspernor aliquem, aliquid. Kn 185.
  • – Gárdzący/ Fastidiosus literarum Latinarum [...]. Kn 185.
  • Gardząc/ Contemptim. Kn 185.
  • Gárdzą mną/ w pomiétlech léżę/ Iaceo. [...] podleię/ taniéię. Kn 185.
  • – Chleba iednak chcę y tym niegardzę bom go zasłuzył y lepiey y dawnie[y] nizeli WMMPan. PasPam 122v.
  • – Załosny że iego affektem gardzisz. PasPam 220v.
  • – Iezelic się Samemu Podoba [ta wdowa] pewnie cię widzę nieminie. Iakoz y gardzić niemasz czym. PasPam 222.
  • – Cynikami się (sciendum) ci zwali, ktorzy za Antistenesa Filozofa szli zdaniem; czyli od Cynesarge mieysca, na szkołę ich deputowanego; czyli od psiego kąsania, iż bez braku y respektu każdemu doiadali; czyli, iż wszytkim na swiecie gardzili, y byli temperatissimi. ChmielAteny III 622.
  • Gardzę. verachten. mépriser; dédaigner. § gardzi światem; bogactwy; gardzi żonę swoię (żoną swoią). T III 362.
Podhasła

GARDZĄCY


im. przym. czyn.

Formy gramatyczne
lp M. m   gardzący
Najwcześniejsze poświadczenie:
1621-1643
Znaczenia
»lekceważący«
  • Gárdzący/ Fastidiosus literarum Latinarum [...]. Kn 185.