Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

ALIENACYJA

rzecz.
ż
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, Kn, T, L

Formy gramatyczne
lp M. alienacyja  
D. alienacyi  
B. alienacyją  
lm B. alienacyje  
Etymologia
łac. alienatio
Znaczenia
1. prawn. co, od czego »przeniesienie prawa własności kogo innego drogą aktu prawnego (darowizny, sprzedaży i in.), oddanie, darowanie, odłączenie czego«
  • – Coż, ábo ten Zakonnik posłány był do Moskwy, o álienátią Smoleńská, y Siewierzá? LubJMan 120.
  • – Niechżeby konstytucya stanęła, przez ktorą ta alienacya dobr krolewskich powinnaby się wrocić ad Dominium Rzeczypospolitey. LeszczStGłos 35.
  • – Szosta [negocjacja] [...] Respektem niektorych miast zastawy, lub Alienacyi, pewne Summy w Niderlandzie Cesarskim. MerkHist 1104.
  • – Przyznał Senatorom Małopolskim, się słusznie uymowali o alienacyą Łucka od korony. NiesKor II 258.
  • – [Jan Kostka] alienacye dobr kościelnych zkassował; y Plebanowi katolickiemu oddać skutecznie rozkazał. NiesKor II 652.
2. »zagarnięcie czyjej własności, grabież«
  • – Tomasz Malotka Opanował nullo jure wszystkie włoki należące do starostwa tej wsi [Łężyce]. Nadto i wielką część lasów [!] za swój chce mieć i wycina [...] Ponieważ tedy o wielką alienacyją bonorum regalium w tej wsi i lesie idzie [...] Henricus Melorus [...] coram nobis protestatus est. InwPuck 59.
3. »niechęć, wrogość do kogo«
  • – Hornostain kazał go [Francuza] obiesic, to się iednak tym sprawiło, ze tam przecie były Semina alienatij Zołnierzow przeciwko wodzowi. ŻółkPocz 24.
Odsyłacze