Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

ALLELUJA

rzecz.
n
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Warianty fonetyczne: ALLELUJA, HALLELUJA, HALLELUJAH
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, L (XVI, XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, Kn, T

Formy gramatyczne (nieodmienny)
Etymologia
hebr. hallelű-Iah 'chwalcie Jahwe'
Znaczenia
1.  relig.  »okrzyk, przyśpiew wyrażający radość, uwielbienie Boga«
  • – PAN będzie krolował ná wieki: Bog twoj/ o Syonie/ od narodu do narodu: Hállelujah. BG Ps 146, 10.
  • – Potymem słyszał głos wielkiego ludu ná niebie/ mowiącego Hálleluja: Zbáwienie y chwałá/ y cześć/ y moc Panu Bogu nászemu. BG Ap 19, 1.
  • – Tákże Alleluia, iż ie wykładáią Laudate Dominum, łacno się doráchowáć [...] że to iest Chwałę - luią. DembWyw 21.
  • – Mam ia tu zá co dobroczynnego Bogá chwalić/ i iemu wesołe Alleluia wyśpiewywáć. PisMów II 364.
2.  przen.  »święta wielkanocne, Wielkanoc«
  • – Ostatek prudentiae Wm. M. Pana poruczywszy/ sam się pokrewney oddawam miłości/ i z powolnymi posługámi memi. Z-Wilná przy opłakanym z-tak wielkiey zguby (o ktorey inszy napiszą) Alleluia/ w poniedziáłek wielkonocny. PisMów II 339.
Ustabilizowane połączenia wyrazowe

  • wesołego alleluja:
    • – Imp. krakowski obchodząc wczora Groby Pańskie zachwalił królowi jm. grób u oo. franciszkanów [...] Tam tedy pojachał [król] na mszą i wesołego alleluja winszować sobie kazał. SarPam 210.
3.  relig.  »część mszy«
  • – Piechoty cała gwardyia stała przed kosciołem, ktorzy iako Ite missa est Alleluia zaśpiewano w kosciele, salwę ognia dali. BillTDiar 77.