Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BELLATOR

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach
Słowniki nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1755
Formy gramatyczne
liczba pojedyncza
M.   bellator
C.   bellatorowi
B.   bellatora
liczba mnoga
M.   bellatorowie
D.   bellatorów
C.   bellatorom
B.   bellatorów
Etymologia
łac. bellator
Znaczenia
»waleczny żołnierz, wojownik, wybitny dowódca wojskowy«
  • – Iednák y od ták wielkich Bellatorow [jak Cezar] Dominis Gentium, Germania zá Elbą y Dunáiem rzekami nietykana. ChmielAteny I II, 218.
  • – Zkąd [ze Skandynawii] iáko z konia Trojańskiego niezwyciężeni Bellatorowie na postrách, ruinę y osadzenie innych kráiow, wyszli Normannowie, Wandálowie, Gottowie, Westro-Gottowie, y Szwedzi. ChmielAteny I II, 251.
  • – Lydius lapis [...] iest kamien, ktorego Orientales záżywáią ná rękoieści do szábel [...] iż sił y odwagi dodáie Bellatorom. ChmielAteny I I, 562.