Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BELLATOR

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach
Słowniki nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1755
Formy gramatyczne
lp M. bellator  
C. bellatorowi  
B. bellatora  
lm M. bellatorowie  
D. bellatorów  
C. bellatorom  
B. bellatorów  
Etymologia
łac. bellator
Znaczenia
»waleczny żołnierz, wojownik, wybitny dowódca wojskowy«
  • – Iednák y od ták wielkich Bellatorow [jak Cezar] Dominis Gentium, Germania zá Elbą y Dunáiem rzekami nietykana. ChmielAteny I II, 218.
  • – Zkąd [ze Skandynawii] iáko z konia Trojańskiego niezwyciężeni Bellatorowie na postrách, ruinę y osadzenie innych kráiow, wyszli Normannowie, Wandálowie, Gottowie, Westro-Gottowie, y Szwedzi. ChmielAteny I II, 251.
  • – Lydius lapis [...] iest kamien, ktorego Orientales záżywáią ná rękoieści do szábel [...] iż sił y odwagi dodáie Bellatorom. ChmielAteny I I, 562.