Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

*AMOREK

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
L (XVIII), SW (w in. zn.), SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn, T, SWil


Najwcześniejsze poświadczenie: 1664
Formy gramatyczne
lp B. uż. żyw. amorka  
W. Amorku  
lm M. uż. osob. amorkowie  
Znaczenia
1. mit.  »rzymski bóg miłości, Eros«
  • – Wielkiś mi ciężar zdał, mały Amorku. Dźwigać go muszę. DrużZbiór 241.
2. »w sztuce: wyobrażenie Amora, putto«
  • – Powiedz/ spytam/ Przyiacielu/ Amorká tego o wielu Szácuiesz/ targ zemną snádnie/ Ná ten to kunszt twoy przypádnie. [...] Dai mi przecię/ dai puł łotá/ A dai y mniey słowem złotá/ Namileisze to chłopiątko/ Twe iusz bedzie to Bożątko [Kupidyn]. GawDworz 16.
  • – Skrzydlaste dziecka, Amorkowie mali. Rożnie po drzewach broń swą powieszali. ClaudUstHist 50.
  • – Więc Amorkowie, swego iáki táki Dopadszy, one osiadáią ptaki, W rożney postáwie (iaką ktoreń czyni:) Swoiey ná koło pisząc się Bogini [...] To mowiąc [wygłaszając przemowę do młodej pary] oraz z chłopiąt swych dowodnych Záwoła [Wenus] głosem, do tey sprawy zgodnych. Alić natychmiast [...] Pirois żártki, y Ethon zuchwáły W miodzie ogniste umocywszy strzáły [...] Wraz w obie sercá ogień puszczą żywy. ClaudUstHist 54-56.