Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

ANAGRAMA
rzecz
n
, *ANAGRAMAT
rzecz
m

W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SWil (anagramma), SW (anagram, anagramat, anagrama), SJP (anagram, anagramat)

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn, T, L


Najwcześniejsze poświadczenie: 1677-1694
Formy gramatyczne
liczba pojedyncza
M. n   anagrama
B. n   anagrama
liczba mnoga
M. m albo n uż. nosob.   anagramata
Ms. m   anagramatach
Etymologia
łac. anagramma, -atis, z gr.
Znaczenia
»wyraz, wyrażenie, zdanie utworzone przez przestawienie głosek lub sylab innego wyrazu, wyrażenia, zdania, anagram«
  • – Nie wielickim bachmistrzem, lecz przezwiskiem nowym, bezpiecznie zwać cię mogę mistrzem Bachusowym. Zawsze siła dobra, ile człek pamięta, najwięcej wina dajesz w Bachusowe święta, Skąd nie wyszumawszy się Helikońska dama Oddajeć to, starosto zacny, anagramma. PotFraszBrück II 298.
  • ANAGRAMMATA. NA HERB IANINA. Widząc dwa razy IAN IAN, w tym słowie IANINA Uważam w sobie, coby tego za przyczyna? PotPocz 49.
  • – ABECEDARIUSZ, a już uczony, albo Scjencja o wybornych Terminach, Nomenklaturze, Anagramatach, o Terminach różnym Kunsztom służących, o głosach Zwierząt, Ptactwa, á folio 57mo. REGESTR ChmielAteny1755 I 1215.
  • – Anagramme, anagramma. MalGram 63.