Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BRUS

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SStp, L (XVII-XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SXVI, Kn, T

Formy gramatyczne
lp M. brus  
D. brusa   || brusu  
B. brus  
N. brusem  
lm B. brusy  
N. brusami  
Znaczenia
1. »kamień szlifierski z drobnoziarnistego piaskowca używany do ostrzenia narzędzi metalowych, piaskowiec, osełka«
  • – Do tei rolei wypust od Iakuba Odoia, owsa korczy 4 [...] graca, zarna, stepa, brus na drewnie. KsJasUl I, 439-440.
  • – Acz i kowal potrzebny, kto ma Okszę w herbie, Ma brusy, ma musaty, wie co radzić w szczerbie. PotFraszBrück I 313.
  • – Prosił na miecznikostwo krola o podpisy, Nie będę go mianował, szlachcic jeden łysy. A krol: że miecz zwyczajnie potrzebuje osły, Stanie mu, rzecze, za brus, łeb ten nie porosły. PotFraszBrück II 315.
  • – Centuryey kwiát [...] warząc w wodzie z pod brusa kowálskiego [...] y przykładáiąc ná rány proste y dawne goi ie prędko. CompMed 596.
  • – Weźmi wody z pod Brusu, u Kowala, przyday do niey Koperwásu. VadeMed 212.
2. »grube drewno budulcowe, lekko opiłowane; belka z takiego drewna«
  • – Pale proste biią ieden podle drugiego [...] potem zwierzchu, aby się nie roschodziły brusami wiążą. NarArch 92.
  • – Bic Te pale ieden podle drugie[go] gęsto y rowno [...] potym ie z obubokow związac brusem, tak hrubym iako y Pale po obu bokach. NarArch 92.