Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BESTWIĆ SIĘ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, Kn, T, L (XVII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp

Formy gramatyczne
bestwić się  
lp 1. os. bestwię się  
3. os. się bestwi  
lm 3. os. się bestwią  
lm nmos 3. os. by się bestwiły  
bestwiąc się  
Znaczenia
1. »o zwierzęciu: szaleć, wściekać się; o człowieku: dawać się opanować uczuciu gniewu, rozdrażniać się«
  • – Biorę/ ábo wziął ná kiéł koń/ propriè Wzbéstwił się. Frenum mordere, [...] vide Béstwię się. 1. Kn 32.
  • – Czásem się zápátruie [Hekuba] ná synowskie lice/ czásem ná rány [...] sámá się bestwi/ sámá gniew wzbudza porwány. OvOtwWPrzem 531.
  • – Choć o nászym przestrzeżeni [Węgrzy – stronnicy Bethlena Gabora] w tárgnieniu w-ozdobne i liczne zamogszy się posiłki w uzbroionym bestwiąc się zászli ná drogę orszaku/ bárziey ná wiązánie nas rospasani niż ná bitwę zaostrzeni. PisMów II 77.
  • Bestwię się. 1) wild werden/ frech werden/ wueten, toben. 2) geil werden oder seyn. Muthwillen treiben. 1) s’éfaroucher, devenir sauvage; faire le farouche. 2) devenir ou étre lacif. 3) folâtrer, agir pétulanment, devenir insolent. § 1) zbestwił się koń i wziął na kieł. T III 34.
2. »odczuwać popęd płciowy; oddawać się rozpuście, sprośności«
  • – Abyś skoro po odchowaniu świerzopy osobno odłączył, tak żeby przez całe lato nie chodziły z młodemi ani z źrzebięty, bo bestwiąc się ta młódź, klacze stare tłucze, zkąd martwe porodzenia pochodzą. DorHipTur 47.
  • Béstwić się/ miéć się do spraw béstyálskich/ sprosnych/ Lasciuire, Ouid. Catullire lupam, [...] Catullire canes [...] Catullire uxorem [...] Equire equas [...] Subare [...] Surire. Kn 20.
  • Béstwić się. (de homine solo) Adolescentiari, […]. Perprurisco, […] Adolescenturire […] Plebem lasciuire […] Proteruio […] Voluptate corporis incitari. Kn 21.
  • – W stawianiu Sałaszow przestrzegac potrzeba kozdemu czterech rzeczy Pierwsza aby staynie nakonie przy drugiey stainie drugiego Towarzysza nie budował, bo by się konie pąchały y bestwiły. NarArch 105.
3. przen.  »deprawować się, demoralizować się«
  • Bestwić się, se corrompre. KulUszDyk 5.