Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BASAŁYK

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, Kn, T, L (XVI-XVII, XVIII bez cyt.), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp

Formy gramatyczne
lp M. basałyk  
N. basałykiem  
lm B. basałyki  
N. basałykami  
Etymologia
może tur. *basulyk 'coś, co ma związek z żelazną maczugą; rzecz mająca służyć za maczugę'
Znaczenia
»bicz zakończony ołowianą kulą«
  • – Nászy [żołnierze rzymscy]/ [...] żołędziámi ołowiánymi wielkimi/ ná rzemieniu długim vwiązánymi/ iákoby básáłykámi Fráncuzy gromili. CezWargFranc 205.
  • – Oręża też/ ktorego Moskwá używa ná woynie/ nie zda sie nam tu opuścić: Pospolita ich broń łuk/ y sáydak strzałámi nápełniony/ siekierá álbo bardysz/ száblá/ y kieścień/ ktory Polacy básałykiem názywáią. GwagPaszkKron VII, 37.
  • Básáłyk. Plumbata, ae, flagellum plumbum annexu[m] in extremo habe[n]s. SzyrDict 8.
  • – Ociec moy bił was biczem, á ia was bić básałykámi, po prostu knutowáć was każę. MłodzKaz III, 140.
  • Basałyk foüet avec du plomb entrelacé au bout de sa [!] corde. T III 27.