Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BĄCZEK

rzecz.
m
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
T, L (XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn


Najwcześniejsze poświadczenie: 1638
Formy gramatyczne
lp M. bączek  
D. bączka  
B. bączek  
lm B. bączki  
Znaczenia
1. muz.  »element prostego dętego instrumentu, który składa się z kilku połączonych drewnianych piszczałek różnej wielkości«
  • – [...] sam [Merkury] pędził gromádę koz biegłych/ Jáko iáki pástuchá/ [...] przygrawáiąc sobie W multánki. [marg.] Dudki są, bączek máiące z kilką piszczeli, ktore multánkámi zową po polsku, dla tego, że w Multáńskiey ziemi nawięcey ich záżywáią. OvOtwWPrzem 39-40.
2. wojsk.  »część strzelby (o kształcie obrączki, rurki) służąca do umocowania stempla, czyli pręta służącego do przybijania naboju, czyszczenia lufy«
  • Bączek, g. bączka. Röhrchen zum schafft am Lad-Stock. tuïau ataché au fût où la baguette entre. § sztępel w bączki wchodzi. T III 17.