Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

KURDZIEL

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Warianty fonetyczne: KURDZIEL, GURDZIEL, KURDZIEŁ
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SStp (kurdziel), SXVI (kurdziel), T (kurdzieł), L (gurdziel, kurdziel; XVII), SWil (gurdziel, kurdziel), SW (kurdziel, kurdzieł, kurdziej, gurdziel)

Nienotowany w słownikach:
Kn, SJP

Formy gramatyczne
liczba pojedyncza
M.   kurdzieł ||   gurdziel
liczba mnoga
M.   kurdziele
Etymologia
może z niem. gurfei 'afty'
Znaczenia
»rodzaj wrzodu, schorzenia języka u zwierząt hodowlanych«
  • Gurdziel jest wrzód, który się na języku czyni: na to weźmij w chustę łajno człowiecze świeże, przywiąż do wędzidła, i włóż koniowi w gębę, żeby żwał, przed obrokiem i po obroku po kilka godzin. DorHipTur 245.
  • – Z Przenice wąsatki karmia, iż iest wsobie ostra, y oścista, nie iest Bydłu spráwna, y poiezna, owszem im od tey karmi surowieią gęby, wnętrzności drą, y kurdziele ná ięzyki się im przydáią [...]. HaurSkarb 57.
  • Kurdzieł. [...] lampas, une maladie de laquelle vient un trou sur la langue d'une bête ou d'un cheval. § gdy się kurdzieł bydlęciu na ięzyku przyda, ktore dla boleści zuć ani ieść nie może; kurdzieł się koniom trafia, to jest dziura na języku. T III 687-688.
  • CompMed .